Jan Vercamst (52), tot voor kort Vlaams Gewestsecretaris van de ACLVB, was de voor de hand liggende opvolger van Haaze. Vercamst is reeds 17 jaar actief binnen de liberale vakbond en is een belangrijke speler in het Vlaams overleg geworden. Hij stond veel hoger in de vakbondshiërarchie dan zijn tegenkandidaat, Brussels secretaris Frederic De Clerck. De Clerck’s troeven waren zijn ervaringen met het vakbondswerk op de luchthaven van Zaventem en zijn tweetaligheid. Maar De Clerck is natuurlijk in de eerste plaats Franstalig, wat voor een voorzitter van een organisatie met voor tweederde Nederlandstalige leden geen cadeau zou zijn. Jan Vercamst spreekt dan weer gebrekkig Frans, maar hij beloofde een spoedcursus te volgen en vroeg aan de leden een paar maanden tijd om zich de tweede landstaal eigen te maken.
De nieuwe voorzitter, die ongeveer 60% van de stemmen haalde, sprak tegenover HR Square over een historische voorzittersverkiezing: “Er is in alle eerlijkheid en anonimiteit gestemd, iets dat trouwens uniek is bij de liberale vakbond. Het waren de zesde voorzittersverkiezingen, maar het was de eerste keer dat er zich meer dan één kandidaat aandiende.”
Guy Haaze’s ontslag was te wijten aan zijn ontmoediging over het door hem ingezette en gedragen interne moderniseringsproces. Dat hervormingsproces werd volgens hem niet snel genoeg uitgevoerd. De tegenkanting van Vercamst tegen dat proces doet vermoeden dat het hervormingsproces nu aan een lager tempo voltrokken zal worden, maar de nieuwe voorzitter ziet dit anders: “Ik ben steeds een voorstander geweest van de decentralisatie van onze organisatie, maar niet door middel van het verlenen van schijnautonomie aan de centrales. Daarom kantte ik mij tegen de manier waarop Haaze de hervorming wou doorvoeren. Ik zal het moderniseringsproces verderzetten, maar dan met een echte autonomie voor de centrales.” Dat Haaze nu oproept om niet in de val van de status quo te trappen is volgens zijn opvolger dus niet aan de orde.
Vercamst wacht de moeilijke taak hetzelfde respect af te dwingen bij de buitenwereld als zijn voorganger. De liberale vakbond is immers nog steeds het kleine broertje van ACV en ABVV, maar Haaze slaagde er wel in om als volwaardige speler aanvaard te worden in het overlegmodel en in de nationale en internationale vakbondswereld. De visie van Vercamst op de toekomst is dan ook gericht op groei: “De ACLVB moet groeien en duurzaam open bloeien. We moeten meer leden aantrekken. Daarom zullen er binnenkort wervingsacties op touw gezet worden. We moeten werken aan de representativiteit van onze vakbond. Bij de sociale verkiezingen van mei 2008 wil ik de drempel van 10% overschrijden. Daarnaast moeten we een warme vakbond worden voor de afgevaardigden en de militanten. Daarom zullen we vaker vormingssessies organiseren voor de afgevaardigden maar ook voor het personeel van de vakbond. Ik leg ook de nadruk op arbeidsvreugde binnen onze organisatie. Onze medewerkers moeten zich goed voelen, alleen zo kunnen we innovatiever worden.”