Een revolutie van het brugpensioensysteem kwam niet aan de orde. Een krachtmeting met de vakbonden en een groot deel van de bevolking werd bewust vermeden. De regering hoedde er zich angstvallig voor ‘de mensen’ tot iets te verplichten, hen te veel af te pakken en hen te bedreigen. Remember Duitsland.
De ministers rekenen overwegend op de goede wil van de werknemers en de werkgevers en op enkele verleidingskunstjes om meer volk langer aan het werk te houden. Kort samengevat:
– wie na zijn 60ste blijft doorwerken, ontvangt een pensioenbonus
– de leeftijd voor brugpensioen (vandaag op 58) wordt geleidelijk verhoogd
– tijdskrediet wordt gemakkelijker voor oudere werknemers (en beperkt voor jongere)
– in geval van herstructurering hoort intensieve begeleiding bij het zoeken naar een andere baan (pas na zes maanden vruchteloos proberen zou de oudere ‘geherstructureerde’ kunnen aanspraak maken op een brugpensioen).
Voor het overige speelde de regering de bal in het kamp van vakbonden en werkgevers. Zij moeten vanaf deze week onderling uitmaken wat het precies wordt. Dat wordt nog spannend: de vakbonden dreigden al met een algemene staking, vooral met betrekking tot het probleem van het brugpensioen..
