Ontslag om dringende reden is de zwaarste sanctie in het arbeidsrecht. Om die reden is het gebonden aan strikte wettelijke vereisten, zowel qua vorm als inhoud. Zo’n ontslag moet worden gegeven binnen de drie werkdagen na de kennisname van de feiten die als ‘dringende reden’ worden ingeroepen. Bovendien moet de ‘dringende reden’ binnen de drie werkdagen na het ontslag ter kennis worden gebracht, per aangetekende brief. Zelfs als alle formele vereisten werden nageleefd, kan het nog fout lopen.
Een werkgever stelde vast dat een werknemer zich schuldig had gemaakt aan ernstige feiten: diefstal en het uiten van bedreigingen. De werknemer werd op staande voet ontslagen. De ontslagbrief werd nog dezelfde dag betekend. De aangetekende brief bevatte de kennisgeving van de ingeroepen dringende reden: “Hierna volgt een beschrijving van de feiten die aan de basis liggen van het ontslag om dringende reden: diefstal en bedreigingen. Wij zijn van mening dat deze feiten kunnen omschreven worden als ernstige tekortkomingen die elke verdere professionele samenwerking tussen ons definitief en onmiddellijk onmogelijk maken.”
De ontslagen werknemer stapte naar de arbeidsrechtbank om zijn ontslag om dringende reden aan te vechten. De werknemer stelde dat de ingeroepen feiten niet waar zijn en dat ze in elk geval onvoldoende nauwkeurig werden beschreven in de ontslagbrief. De arbeidsrechtbank in Turnhout gaf de werknemer gelijk. De werkgever tekende hoger beroep aan tegen het vonnis.
Het arbeidshof in Antwerpen merkte op dat het aan de ontslaggevende partij is om het bewijs te leveren van de naleving van de wettelijk voorgeschreven termijnen, alsook van het bestaan én van het zwaarwichtige karakter van de als dringende reden ingeroepen feiten. Het arbeidshof verwees vervolgens naar de rechtspraak van het Hof van Cassatie dat terzake heeft geoordeeld dat “de als dringende redenen aangevoerde feiten (…) dermate nauwkeurig (dienen) te zijn omschreven, dat, enerzijds, de ontslagene weet wat hem precies verweten wordt, zodanig dat hij zich efficiënt kan verdedigen, en, anderzijds, de rechter in de mogelijkheid is om na te gaan of de feiten die voor hem worden ingeroepen dezelfde zijn als degene aan de ontslagen partij betekend werden en hij hun zwaarwichtig karakter kan beoordelen.” Een vage en onnauwkeurige betekening van de redenen die het ontslag moeten rechtvaardigen, wordt gelijkgesteld met het ontbreken van een betekening.
De werkgever verweerde zich door in uitvoerige conclusies een gedetailleerde omschrijving te geven van de feiten die de werknemer had gepleegd. De werkgever legde zelfs een uittreksel voor van het strafonderzoek dat werd gevoerd over de feiten. De feiten bleken ernstig, maar doordat de ingeroepen dringende reden in de ontslagbrief in algemene bewoordingen was omschreven, zonder toelichting of precisering, oordeelde het arbeidshof in Antwerpen dat het onmogelijk kan nagaan of deze feiten wel dezelfde waren als deze die ter staving van het ontslag werden ingeroepen. Het arbeidshof: “Het volstaat niet om achteraf de al te vaag omschreven feiten te verduidelijken, te preciseren en te oriënteren.”
Een dure les voor de werkgever die werd veroordeeld tot betaling van een opzegvergoeding…
src=”https://hrsquare.be/Images/logos/ce.jpg” alt=”images” border=”0″ width=”150″ height=”27″ />
