In het Belgisch arbeidsrecht zijn heel wat bepalingen van ‘dwingend recht’. Dit impliceert dat een werknemer hiervan slechts rechtsgeldig afstand kan doen vanaf het ogenblik van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Eigen aan het Belgisch arbeidsrecht is bovendien dat tal van rechten en plichten worden geregeld in collectieve arbeidsovereenkomsten. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 56 van de cao-wet kan de werkgever (en/of zijn aangestelden of zijn lasthebbers) strafrechtelijk worden gesanctioneerd in geval van niet naleving van de bepalingen van een cao die algemeen verbindend is verklaard bij koninklijk besluit.
In een arrest van 22 februari 2006 heeft het Hof van Beroep van Luik (correctionele kamer) een werkgever strafrechtelijk veroordeeld omdat deze had nagelaten de verschuldigde eindejaarspremie te betalen aan de werknemers. De bepalingen omtrent de toekenning van de eindejaarspremie waren opgenomen in een algemeen verbindend verklaarde (sectorale) cao. De werkgever werd dus correctioneel vervolgd op grond van artikel 56 van de cao-wet, namelijk wegens schending van een algemeen verbindend verklaarde cao.
De werkgever verdedigde zich door erop te wijzen dat de betrokken werknemers zelf vrijwillig afstand hadden gedaan van hun recht op een eindejaarspremie, zodat hem geen enkele tekortkoming kon worden verweten. Het Hof van Beroep had echter geen oren naar de argumenten van de werkgever. Het merkte op dat bepalingen die strafrechtelijk worden beteugeld, de openbare orde raken. Dit betekent dat men niet rechtsgeldig kan afwijken van deze bepalingen door het sluiten van een andersluidende overeenkomst. Dergelijke overeenkomsten zijn niet geldig en kunnen in geen geval afbreuk doen aan de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van de werkgever. De werkgever werd dus strafrechtelijk veroordeeld.
De werkgever voelde zich ten onrechte gestraft omdat zijn werknemers zelf vrijwillig afstand hadden gedaan van hun recht op een eindejaarspremie. Hij tekende dan ook cassatieberoep aan tegen het arrest van het Hof van Beroep. Het Hof van Cassatie gaf de werkgever echter ongelijk. In een arrest van 6 september 2006 bevestigde het Hof van Cassatie het bestreden arrest.  Volgens Cassatie heeft het Hof van Beroep wettelijk geoordeeld dat het feit dat de werknemers uitdrukkelijk afstand hadden gedaan van hun recht op een eindejaarspremie geen afbreuk kon doen aan de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van de werkgever.