Daarnaast kom je zeker ook nog heel vaak jongeren tegen, die wel kunnen sms’en en twitteren, maar niet altijd weten hoe ze professioneel boodschappen via nieuwe media kunnen overbrengen. Ik ben vaak verbaasd over de achterstand, zelfs bij masters en bachelors, in het gebruik van de moderne technologie. Ofwel kennen ze het niet, ofwel zijn ze niet geïnteresseerd in een professionele toepassing. Het gaat vooral om de bereidheid om mee te gaan en te trachten zich aan te passen. Openstaan voor verandering is vaak veel meer bepalend dan al of niet opgroeien met nieuwe ICT-technieken.
Ook de andere blik op de loopbaan van de nieuwe generatie is zeker niet altijd waar. Vaak merk ik bij jongeren de zoektocht naar zekerheid, zij opteren voor een veilige functie binnen de overheid of willen liefst binnen hun comfortzone blijven. Terwijl de oudere generatie veel meer bereid is om te veranderen, ook omdat ze er soms toe verplicht wordt.
Het is voor iedere organisatie een uitdaging om op een constructieve manier om te gaan met de diversiteit van de verschillende generaties op de werkvloer. Hierbij is het wel belangrijk om niet in de klassieke denkwijzen te vervallen en te denken dat de ouderen dan maar ‘mentor’ moeten spelen. De verrijking ligt veel meer in het bewust worden van de andere zienswijzen en aanpak.
Respect voor elkaar en de verschillen zorgen voor een grote complementariteit in een organisatie en kan iedereen van elkaar leren. Het schept juist een lerende en boeiende omgeving voor iedere generatie op zich. Dus laat die verschillen zeker maar bestaan.
