Het Steunpunt Werk, een universitair kenniscentrum aan de KU Leuven dat arbeidsmarktinformatie verspreidt en het Vlaams arbeidsmarktbeleid ondersteunt, analyseerde de evolutie van de gemiddelde uittredeleeftijd tussen 2001 en 2016. Daaruit blijkt dat de uittredeleeftijd voor het Vlaamse Gewest de afgelopen 15 jaar gestaag bleef klimmen.
In 2015 bereikte de uittredeleeftijd voor het eerst de kaap van de 60 jaar en in 2016 die van 60,3 jaar. Vrouwen blijven nog net onder de symbolische grens van 60 jaar, maar de verwachting is dat ook zij gauw deze grens zullen overschrijden. In de recente jaren ging de uittredeleeftijd er voor haast elke sector op vooruit, al zijn er betekenisvolle verschillen tussen sectoren.
Sinds 2012 is er een versnelling in de stijging van de uittredeleeftijd in Vlaanderen. Drijfkrachten achter deze evolutie zijn de door de regering Di Rupo verstrengde toegangsregels inzake vervroegd pensioen en de eveneens verstrengde voorwaarden in de uittredestelsels TBSVP (terbeschikkingstelling voorafgaand aan het pensioen) en SWT (werkloosheid met bedrijfstoeslag).
Een verdere versnelling van het groeitempo in de uittredeleeftijd is echter noodzakelijk. Anno 2016 gaapte er immers nog een behoorlijke kloof tussen de officiële pensioenleeftijd van 65 jaar en de gemiddelde feitelijke uittredeleeftijd van 60,3 jaar. Tegen het huidige groeitempo stijgt de gemiddelde uittredeleeftijd om de 10 jaar met zowat 2 jaren en komen we pas binnen een kwarteeuw in de buurt van 65 jaar. “De nood aan langere loopbanen en een latere uittrede is echter urgenter”, aldus onderzoekers Sarah Vansteenkiste en Bart Scholiers. “De vraag is of de verstrenging van de voorwaarden na 2016 voor het vervroegd pensioen en het SWT-stelsel, beslist door de regering Michel I, zal volstaan voor de noodzakelijke groeiversnelling van de uittredeleeftijd in de volgende jaren.”
Bron: Steunpunt Werk
