Feiten

Een onderneming schakelt een uitzendkantoor in om een geschikte kandidaat voor de vacature van “Plant Manager” te vinden. Op de website van het uitzendkantoor verschijnt een vacature die tal van kwaliteiten vereist, net als “een aantal jaar ervaring”.

Het uitzendkantoor stelt een eerste kandidaat van 49 jaar voor. De onderneming wijst hem echter af met de expliciete boodschap: “Niet het profiel waar wij naar op zoek zijn en voor deze functie zoek ik iemand van rond de 30 jaar. Zoals ons, waarmee we langer samen kunnen werken.”

Enkele dagen later reageert een 57-jarige kandidaat op de vacature. Het uitzendbureau wimpelt de kandidaat meteen af met de mededeling dat de vacature “on hold” werd gezet, zonder zijn gegevens door te sturen. De kandidaat besluit daarop rechtstreeks contact op te nemen met de onderneming, maar ook daar wordt hij afgewezen. De onderneming stelt dat zij “eerder op zoek is naar een junior profiel”. Wanneer de kandidaat verduidelijking vraagt, krijgt hij te horen: “Wij zoeken iemand van onze eigen leeftijd om samen dit bedrijf groter te maken.”

De vacature wordt vervolgens aangepast: de functietitel wordt gewijzigd naar “Junior Plant manager m/v” en in de tekst wordt toegevoegd dat voor deze functie geen grote ervaring vereist is. Het uitzendkantoor stelt nadien enkel nog jonge kandidaten voor.

De arbeidsrechtbank oordeelde in eerste aanleg dat de onderneming zich schuldig had gemaakt aan directe discriminatie op grond van leeftijd in strijd met de Antidiscriminatiewet van 2007 en veroordeelde de onderneming tot het betalen van een schadevergoeding van 30.000 euro ex aequo et bono aan de kandidaat. Het uitzendkantoor werd vrijgesproken. Unia ging tegen dit laatste in beroep.

Argumentatie uitzendkantoor en beoordeling door het arbeidshof

Het uitzendkantoor verdedigde zich door te stellen dat het steeds de in haar ogen geschikte kandidaten had voorgesteld en geen verantwoordelijkheid droeg. Volgens haar waren er geen elementen die zouden kunnen doen besluiten tot een vermoeden van discriminatie of een bepaald patroon van ongunstige behandeling.

Het arbeidshof volgde dit verweer niet. Het hof stelde vast dat er wel degelijk voldoende feiten voorhanden waren die een directe discriminatie op basis van leeftijd door het uitzendkantoor doen vermoeden. Zo stuurde het uitzendkantoor, nadat de onderneming had laten weten dat zij iemand van rond de 30 jaar zocht, enkel nog de gegevens van kandidaten door die binnen deze leeftijdscategorie vielen (32, 23 en 27 jaar). De kandidatuur van de 57-jarige sollicitant werd niet doorgestuurd. Bovendien kreeg hij te horen dat de vacature “on hold” werd gezet, hetgeen tegengesproken werd toen hij rechtstreeks contact opnam met de onderneming.

Ook het argument dat het uitzendkantoor zich enkel had laten leiden door de vereiste dat er gezocht werd naar een “junior-profiel” kon het hof niet van het tegendeel overtuigen. Een junior-profiel wijst namelijk niet rechtstreeks op een bepaalde leeftijd, waardoor ook oudere werknemers in aanmerking kunnen komen.

Bijgevolg kwam het aan het uitzendkantoor toe om te bewijzen dat er geen discriminatie is geweest.

Het uitzendkantoor slaagde niet in deze bewijslast. Het arbeidshof stelde vast dat het uitzendkantoor niet alleen naliet te reageren op het discriminerende gedrag van de onderneming, maar hier in mee ging door de CV van de 57-jarige kandidaat niet door te sturen met een (niet-bewezen) excuus.

Het uitzendkantoor paste bovendien de vacature aan en verdoezelde hiermee de door de onderneming gestelde leeftijdsvereiste. Aangezien de onderneming het uitzendkantoor herhaaldelijk had gewezen op de leeftijdsgrens, is het argument dat het uitzendkantoor hier niet van op de hoogte was niet geloofwaardig. Integendeel, uit het verloop van de selectieprocedure is gebleken dat het uitzendkantoor dezelfde discriminerende houding aannam.

Het arbeidshof besloot dan ook dat het uitzendkantoor zich eveneens schuldig heeft gemaakt aan directe discriminatie op grond van leeftijd.

Conclusie

Het blindelings volgen van instructies van klanten kan uitzendkantoren duur komen te staan. Van uitzendkantoren wordt verwacht dat zij hun klanten wijzen op (potentiële) inbreuken op de Antidiscriminatiewet van 2007 in plaats van dezelfde discriminerende houding aan te nemen.

_{Bron: Arbh. Gent 23 juni 2025, 2024/AG/124}

Lien Leyssens
Advocaat