Je zou twee perspectieven kunnen innemen om de relatie tussen leiderschap en stress te begrijpen. Enerzijds worden de jobvereisten vaak hoger wanneer men klimt in de hiërarchie. Men krijgt meer verantwoordelijkheid, ervaart hogere tijdsdruk, moet meer uren werken enzovoort. Anderzijds ervaren leidinggevenden ook meer controle. Ze kunnen zelf bepalen waaraan gewerkt wordt, wie wat doet, hoe ze bepaalde projecten aanpakken enzovoort. Deze controle kan een belangrijke buffer vormen tegen stress.
Twee studies met de focus op stress
De deelnemers aan dit onderzoek waren werknemers die een opleiding volgden aan Harvard University. Ze kwamen uit de publieke sector (overheidspersoneel en militairen). Om na te gaan of men een leidinggevende positie had, moesten deelnemers aangeven of ze al dan niet verantwoordelijk waren voor het managen van andere medewerkers.
In de eerste studie werden bij leidinggevenden, in vergelijking met niet-leidinggevenden, lagere cortisolniveaus (stresshormoon) en lagere angstniveaus gemeten. In de tweede studie werd ook gekeken naar het hiërarchisch niveau (de rang) van de leidinggevenden. In deze studie bleek dat leidinggevenden in een hogere posities lagere cortisol- en angstniveaus vertoonden dan leidinggevenden in lagere posities.
Deze relatie werd bovendien significant verklaard door verschillen in het gevoel van controle: leidinggevenden in hogere posities kenden een groter gevoel van controle en dit verklaarde hun lagere stressniveau. In tegenstelling tot wat velen denken, is leiderschap dus geassocieerd met lagere stressniveaus.
Bron: mensenkennis.be
