Onder druk van de talloze technologische ontwikkelingen ondergaat talentmanagement allerhande wijzigingen. Technologie verandert, bijvoorbeeld, de manier van werven, automatiseert bepaalde rollen en maakt andere analyses mogelijk. Dat merkte Lynda Gratton, hoogleraar aan de London Business School en één van de invloedrijkste HR-managementdenkers, op in het Britse HR Magazine.

De technologie verandert ook gewoon de manier van werken en organiseren, terwijl we nog helemaal niet weten waar het naartoe gaat met dat werk en welke impact de technologie zal hebben op de tewerkstellingscijfers. “We weten alleen dat talent onderhevig is aan transitie”, aldus Gratton, die daaruit drie drastische uitdagingen voor HR ziet opkomen.

1. Help, het middensegment verdwijnt

Door automatisering, employee selfservices, online-werving en zeker ook door outsourcing verdwijnen vele banen in het middensegment van de HR-afdeling. Dat is nu juist het niveau waarin je als getalenteerde jongere nog vlug kan terechtkomen én die je kan benutten als opstap naar de hogere echelons. Die klassieke loopbaanladder komt nu in het gedrang. De vraag is dus welke doorgroeimogelijkheden er aan te bieden blijven. Gratton suggereert alvast dat projectwerk hierdoor aan belang zal winnen.

2. Begrijp het ‘ecosysteem’ van uw talent

Echt toptalent blijft schaars, en kan verleid worden om lucratieve en interessante jobs te vinden buiten de organisatie. Werkgevers en HR moeten dan ook vooruitdenken en zelf hun manier van werken aanpassen om dat talent in eigen huis te kunnen houden. Gratton heeft het over het ‘ecosysteem’ van het talent. De werkgevers moeten dat kennen en begrijpen om zelf de nodige zaken aan te bieden die dat talent aantrekt.

3. Zorg ervoor dat creativiteit kan openbloeien

In de huidige economie worden creativiteit en innovatie nóg belangrijker. Werkgevers en HR moeten dan ook uitzoeken hoe ze die creativiteit helemaal tot bloei kunnen laten komen. Hoe zorgt u ervoor dat uw medewerkers hun creativiteit aanspreken? Lynda Gratton wijst echter ook op een paradox: “De paradox is dat technologie mensen dwingt creatief te zijn, maar die creativiteit tegelijkertijd verwoest door de manier waarop technologie ons dagelijkse werk vormgeeft.” Ze stelt een meer gefocuste manier van werken voor, kwalitatief ‘slow working’ als het ware, al beseft ze ook dat slechts weinige organisaties die optie zullen aandurven en in goede banen kunnen leiden.

Bron: HR Magazine UK (hrmagazine.co.uk)