Het onderzoek werd gevoerd door de werkgeverskoepelorganisatie Zorgnet Vlaanderen samen met ICT-specialist Partezis en Dexia. De meeste vzw-rusthuizen waren in 2008 financieel gezond. Dit deels dankzij een wat ruimere subsidiëring door de overheid, maar ook door de stijging van de prijzen die de bejaarden zelf betalen. In 2008 bedroeg de gemiddelde rusthuisdagprijs voor de bejaarde in Vlaanderen 43,68 euro. Die prijs stijgt gemiddeld met 3 à 4 procent per jaar. In 2010 zal een verblijf in een vzw-rusthuis dus zowat 47 euro per dag kosten. Gemiddeld, want er zijn vrij grote verschillen tussen rusthuizen. In Antwerpen ligt de prijs gemiddeld een paar euro hoger dan in de rest van Vlaanderen; in Oost- en West-Vlaanderen en in Limburg is dat 1 tot 2 euro lager dan het gemiddelde. Eerder onderzoek leerde dat de dagprijzen in OCMW-rusthuizen en in commerciële rusthuizen iets lager liggen dan in de vzw’s.
De prijsstijgingen voor de bewoners zijn de afgelopen jaren wel beperkter gebleven dan die voor de overheid. Sinds 2008 betaalt de overheid (de ziekteverzekering) zelfs een groter deel van de kosten van het rusthuisverblijf dan de bejaarde zelf. Het verschil is echter nog klein: 47,54 procent voor de bejaarde tegenover 49,18 voor de overheid. Of die prijsevolutie met een almaar groter deel ten laste van de overheid zich voortzet, weten de onderzoekers niet.
Op een doorgedreven financiële test met vier criteria (solvabiliteit, liquiditeit, rentabiliteit en continuïteit) halen de meeste rusthuizen minstens voor drie punten een goede score. Enkele rusthuizen zitten in de gevarenzone. Welke dat zijn, werd niet bekendgemaakt. Soms is dat maar voor één jaar het geval; andere vzw’s zitten structureel in de problemen. Ze gaan niet failliet zoals in de commerciële sector, maar worden dan overgenomen.
Opgemerkt werd dat de meeste rusthuizen niet genoeg cashflow hebben om grote investeringen aan te kunnen, die nochtans nodig zijn. Het aantal hoogbejaarden neemt de volgende tien jaar immers toe met 65.000 eenheden. Opgemerkt werd ook dat het eigen vermogen van de vzw’s wat afneemt en dat hun uitgaven voor leasing en langetermijnhuur toenemen. Dat betekent dat ze anderen de gebouwen laten optrekken die zij dan huren, en dat zij zich dan zelf concentreren op de zorg.
Bron: De Standaard.
Zie hierover in deze nieuwsbrief ook het persbericht ‘Financiële analyse ouderenzorg’ van Zorgnet Vlaanderen.
De prijsstijgingen voor de bewoners zijn de afgelopen jaren wel beperkter gebleven dan die voor de overheid. Sinds 2008 betaalt de overheid (de ziekteverzekering) zelfs een groter deel van de kosten van het rusthuisverblijf dan de bejaarde zelf. Het verschil is echter nog klein: 47,54 procent voor de bejaarde tegenover 49,18 voor de overheid. Of die prijsevolutie met een almaar groter deel ten laste van de overheid zich voortzet, weten de onderzoekers niet.
Op een doorgedreven financiële test met vier criteria (solvabiliteit, liquiditeit, rentabiliteit en continuïteit) halen de meeste rusthuizen minstens voor drie punten een goede score. Enkele rusthuizen zitten in de gevarenzone. Welke dat zijn, werd niet bekendgemaakt. Soms is dat maar voor één jaar het geval; andere vzw’s zitten structureel in de problemen. Ze gaan niet failliet zoals in de commerciële sector, maar worden dan overgenomen.
Opgemerkt werd dat de meeste rusthuizen niet genoeg cashflow hebben om grote investeringen aan te kunnen, die nochtans nodig zijn. Het aantal hoogbejaarden neemt de volgende tien jaar immers toe met 65.000 eenheden. Opgemerkt werd ook dat het eigen vermogen van de vzw’s wat afneemt en dat hun uitgaven voor leasing en langetermijnhuur toenemen. Dat betekent dat ze anderen de gebouwen laten optrekken die zij dan huren, en dat zij zich dan zelf concentreren op de zorg.
Bron: De Standaard.
Zie hierover in deze nieuwsbrief ook het persbericht ‘Financiële analyse ouderenzorg’ van Zorgnet Vlaanderen.
