Een werknemer werd tijdens de (te presteren) opzeggingstermijn ziek. De werkgever vroeg tijdens die ziekteperiode de firmawagen (een VW Caddy) terug. De werknemer bracht de wagen terug, maar protesteerde tegelijk tegen het standpunt van zijn werkgever. Hij beweerde dat zijn loon eenzijdig werd gewijzigd door de teruggave van de firmawagen te eisen. De werknemer eiste dan ook een vergoeding voor het geleden nadeel.
De werkgever reageerde niet op de eisen. Na de uitdiensttreding werd de zaak voor de arbeidsrechtbank gebracht. De werknemer vorderde een vergoeding voor de zes weken waarin hij de firmawagen had moeten missen. De werknemer begrootte het privévoordeel van zijn lichte bestelwagen op 350 euro per maand. De arbeidsrechtbank gaf de werknemer gelijk en kende een vergoeding toe voor het gederfde voordeel. De arbeidsrechtbank nam voor de begroting de (fiscale) waarde van 167 euro per maand in aanmerking.
De werkgever tekende beroep aan. Het arbeidshof in Brussel oordeelde dat de wagen enerzijds een deel is van het arbeidsgereedschap dat de werknemer in goede staat aan de werkgever moet teruggeven. Anderzijds maakt het privégebruik van de wagen – als tegenprestatie voor geleverde arbeid – deel uit van het loon. Wanneer een bediende ziek is, heeft hij/zij gedurende 30 dagen recht op gewaarborgd loon. Tijdens die periode van gewaarborgd loon mag de werkgever niet raken aan het voordeel van het privégebruik van de firmawagen (aangezien dit deel uitmaakt van het loon).
Omdat de werkgever dit toch had gedaan, heeft de werknemer recht op een vervangende vergoeding. Niet alleen tijdens de ziekte, maar ook tijdens de opzeggingsperiode heeft de werknemer recht op het behoud van al zijn voordelen, waaronder het privégebruik van de firmawagen, zo verduidelijkte het arbeidshof.
Het arbeidshof oordeelde evenwel dat de fiscale waarde niet volstaat om het gederfde voordeel te begroten. Volgens het arbeidshof moet de reële waarde van het voordeel in acht worden genomen. Het arbeidshof in Brussel bepaalde het voordeel op 200 euro per maand (350 euro per maand, zoals de werknemer vorderde, vond het hof overdreven voor een Volkswagen Caddy).
De werkgever reageerde niet op de eisen. Na de uitdiensttreding werd de zaak voor de arbeidsrechtbank gebracht. De werknemer vorderde een vergoeding voor de zes weken waarin hij de firmawagen had moeten missen. De werknemer begrootte het privévoordeel van zijn lichte bestelwagen op 350 euro per maand. De arbeidsrechtbank gaf de werknemer gelijk en kende een vergoeding toe voor het gederfde voordeel. De arbeidsrechtbank nam voor de begroting de (fiscale) waarde van 167 euro per maand in aanmerking.
De werkgever tekende beroep aan. Het arbeidshof in Brussel oordeelde dat de wagen enerzijds een deel is van het arbeidsgereedschap dat de werknemer in goede staat aan de werkgever moet teruggeven. Anderzijds maakt het privégebruik van de wagen – als tegenprestatie voor geleverde arbeid – deel uit van het loon. Wanneer een bediende ziek is, heeft hij/zij gedurende 30 dagen recht op gewaarborgd loon. Tijdens die periode van gewaarborgd loon mag de werkgever niet raken aan het voordeel van het privégebruik van de firmawagen (aangezien dit deel uitmaakt van het loon).
Omdat de werkgever dit toch had gedaan, heeft de werknemer recht op een vervangende vergoeding. Niet alleen tijdens de ziekte, maar ook tijdens de opzeggingsperiode heeft de werknemer recht op het behoud van al zijn voordelen, waaronder het privégebruik van de firmawagen, zo verduidelijkte het arbeidshof.
Het arbeidshof oordeelde evenwel dat de fiscale waarde niet volstaat om het gederfde voordeel te begroten. Volgens het arbeidshof moet de reële waarde van het voordeel in acht worden genomen. Het arbeidshof in Brussel bepaalde het voordeel op 200 euro per maand (350 euro per maand, zoals de werknemer vorderde, vond het hof overdreven voor een Volkswagen Caddy).
Arbeidshof Brussel, 5 december 2008, AR nr 49.690, onuitg.
