Uit de steekproef van onderzoekster Els De Bruyn (Universiteit Antwerpen) van het Steunpunt Gelijkekansenbeleid blijkt dat er twee groepen bruggepensioneerden zijn: een meerderheid met financiële en andere problemen, en een gelukkige minderheid die wel rond komt.
Bij Philips Hasselt werden vier jaar geleden 957 banen geschrapt, en enkele maanden later in maart 2003, gaf ook chemiegroep Bayer in Antwerpen 270 jobs op. Van de ondervraagde bruggepensioneerden van Philips Hasselt heeft acht op tien moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. De helft van de ex-medewerkers van Bayer kampt met datzelfde probleem.
De Bruyn ziet als voornaamste determinant de voorbereiding op het brugpensioen. De bruggepensioneerden van Philips hebben het moeilijk doordat 75% gedwongen en dus onverwacht moest overschakelen, waardoor 62% aanpassingsproblemen ervoer. Bij Bayer vond negen op tien het brugpensioen een vrijwillige keuze en drie op vier had dan ook geen aanpassingsproblemen. Ook op financieel vlak geldt dit: werknemers die voorheen nadachten over brugpensioen, bereiden zich ook voor op een kleiner gezinsbudget. De Bruyn zegt in De Tijd dat diegenen die over de timing en de voorwaarden van hun brugpensioen konden onderhandelen zich gelukkiger voelen. “Ze passen zich makkelijker aan en hebben mooie uitstapregelingen. Deze groep gaat vaker een nieuwe hobby uitoefenen, en hun financiële situatie laat dat ook meer toe. De andere groep is deze van de jonggepensioneerden die wegens ziekte, werkloosheid of de sluiting van de onderneming helemaal niets te zeggen hadden over de timing of de voorwaarden van hun pensionering. Weinigen van hen zijn gelukkig”, aldus De Bruyn.
Rond brugpensioen kunnen dus niet enkel op macro-economisch niveau vragen gesteld worden, maar ook op het individuele niveau.
