Sabrina Marien (Nokia) 
© Hendrik De Schrijver

Bottom up

“Ik vond het heel belangrijk om bottom-up te werk te gaan”, vervolgt Sabrina Marien. “HR krijgt vaak de kritiek in een ivoren toren te zitten. Dat wilde ik absoluut vermijden. Ik wilde een plan maken samen met de medewerkers, en hen laten vertellen over wat ze belangrijk vinden en wat ze willen veranderen.”

En dus besliste de organisatie om met de mensen die dat willen te gaan samenzitten voor een brainstorm. Daar zijn de drie verschillende prioriteiten uit gekomen: het aantrekkelijker maken van de fiets voor woon-werkverkeer, het vergroenen van het wagenpark, en het flexibeler maken van onze mobiliteitskeuze. Voor elk van die thema’s werkte Nokia samen met een werkgroep van vrijwilligers.

“De medewerkers die in zo’n werkgroep stappen, zijn mensen met veel interesse. Voor de tweede werkgroep, bijvoorbeeld, waren er veel mensen met kennis van auto’s: welke nieuwe modellen er zijn, welke voor- en nadelen zij hebben en dergelijke. Dat is een kennis die ik niet heb”, zegt de HR-manager. “Daarnaast is het ook handig om rechtstreeks met de medewerkers te spreken. We betrekken uiteraard ook de syndicale delegatie, maar het is goed om een bijkomende input te krijgen van medewerkers zelf.”

“Laat je omringen”

Als het over mobiliteit gaat, werkt Nokia samen met Slim naar Antwerpen. Dankzij dat partnerschap kon het bedrijf beroep doen op twee mobiliteitsadviesbureaus. Die hebben aan de werkgroepen, aan de syndicale delegatie en aan HR gepresenteerd wat er beweegt op dit vlak en wat belangrijk is om mee te nemen. Daarop volgt ook een bevraging van de medewerkers om hun noden in kaart te brengen. Hoeveel dagen per week komen ze nog naar kantoor? Op welke manier komen ze dan? En willen ze verschillende vervoersmodi combineren – de ene dag met de trein en de andere met de auto, of in de winter met de auto komen en in de zomer met de fiets?

Dat is dan ook het advies dat ze geeft aan andere HR-verantwoordelijken die het mobiliteitsbeleid willen herzien: “Laat je zo veel mogelijk omringen door mensen die goed op de hoogte zijn. Het is zeer complexe materie, en er zijn zo veel betrokken partijen, ook interne, met de juristen, procurement…, wat maakt dat je met heel veel mensen een akkoord moet vinden”, klinkt het. “En daarnaast is het communiceren, communiceren, communiceren. Daar blijf je veel tijd in steken, ook als het beleid is opgezet.”

–