Meer dan één op de drie Belgische respondenten (39 procent) omschrijft zichzelf als ‘zeer betrokken’ en langdurig verbonden met hun bedrijf – al moeten we daarbij wel opmerken dat de studie dateert van vóór de coronacrisis. Er zijn meer Belgen met een grotere betrokkenheid dan hun Nederlandse, Britse of Ierse (respectievelijk 33, 35 en 33 procent) tegenhangers. Dat betekent echter niet dat er geen medewerkers zouden zijn die totaal niet betrokken zijn, of zelfs op de rand van apathie balanceren. Uit dezelfde studie blijkt dat vijftien procent van de werknemers zichzelf als niet betrokken ziet, terwijl bijna een op de tien (negen procent) zegt dat ze ‘absoluut niet betrokken’ zijn en al elders werk aan het zoeken zijn. Ook al gaat het om een kleine minderheid, bedrijven mogen dat niet onderschatten.
Jon Maddison (Achievers EMEA)
“Bijna een op de vier is van mening dat hun werk nooit wordt erkend, waardoor velen zich jammerlijk onderschat voelen.”
© GF
Monetaire overwegingen
Welke hefbomen hebben organisaties om de beste talenten te behouden en de betrokkenheid van werknemers te vergroten? Voor de Belgen is de ontoereikende beloning het belangrijkste obstakel om werkelijk betrokken te zijn bij het werk, zo blijkt. Maar liefst 27 procent geeft dat als voornaamste reden. Al zijn er ook andere factoren die van belang zijn: zo wijst 23 procent op een gebrek aan mogelijkheden voor loopbaanontwikkeling.
In dezelfde lijn blijkt dat Belgische werknemers overtuigd kunnen worden om van baan te veranderen als dat met een stap vooruit in hun carrière gepaard zou gaan (25 procent) of tot een betere work-life balance zou leiden (24 procent). Wanneer de vraag op die manier gesteld wordt, zijn monetaire overwegingen evenwel minder uitgesproken: slechts vijftien procent suggereert dat salaris en andere loon- en arbeidsvoorwaarden de belangrijkste reden zouden zijn om een wijziging te overwegen. Meer dan een op de tien (elf procent) is van mening dat het zoeken naar meer erkenning van hun bijdrage de belangrijkste factor is bij hun zoektocht elders.
Meer erkenning nodig
Meer in het algemeen wijst dit onderzoek op het algemene gebrek aan erkenning dat Belgische werknemers lijken te voelen. Bijna een op de vier (24 procent) is van mening dat hun werk nooit wordt erkend, waardoor velen zich jammerlijk onderschat voelen. Nog eens zeventien procent krijgt hoogstens driemaandelijks erkenning. Slechts achttien procent van de Belgen vindt dat hun werk dagelijks wordt erkend en 37 procent minstens één keer per week.
Opvallend is dat leidinggevenden het op dit vlak slechter doen dan de collega’s: slechts 57 procent van de werknemers voelt zich gewaardeerd door hun leidinggevenden, terwijl dat in het geval van waardering door collega’s stijgt tot 72 procent. Met andere woorden: er is een aanzienlijke kloof tussen relaties met management en relaties met collega’s.
Amper een op de vier respondenten heeft het gevoel dat hun bedrijf om hen geeft en hen graag aan boord zou houden. Om dat te keren en ervoor te zorgen dat werknemers zich meer gewaardeerd voelen, zullen bedrijven moeten inzetten op een formeel programma dat zowel directie als lijnmanagers en collega’s betrekt en dat grote en kleine successen erkent. Op dat vlak bestaan meerdere mogelijkheden: organisaties kunnen wendbaarder worden en zo kansen creëren voor werknemers om andere rollen en verantwoordelijkheden op te nemen en hun carrière uit te bouwen. Maar men kan ook initiatieven nemen om werk en privé beter in balans te houden, of een cultuur van samenwerking te installeren waarin medewerkers elkaar ondersteunen over hiërarchische niveaus heen.
De volledige studie is terug te vinden op https://go.achievers.com/2020-engagement-retention-report_BE-NL.html
De auteur, Jon Maddison, is Directeur-Generaal bij Achievers EMEA. Hij schreef deze bijdrage als lid van de adviesraad van HR Square.
