< Terug naar overzicht

Zijn de HR-ingenieurs en Taylor terug in een blits AI-pakje?

In Harvard Business Review van september staat een opmerkelijk stuk met als titel ‘Stop Overengineering People Management’. Daarin spreekt professor Peter Cappelli (Wharton) zijn bezorgdheid uit over de terugkeer van de oude veronderstelling dat werknemers kunnen worden beschouwd als een soort machines van wie moet worden geëist dat zij precies gespecificeerde opdrachten uitvoeren. Is het stokoude ‘ingenieursmodel’ terug in een nieuwe gedaante?

Cappelli bespeurt een ‘significant en groeiend aantal’ organisaties die een benadering van ‘optimalisatie’ kiezen waarin beslissingen en controle toebedeeld worden aan experts en algoritmen. Daardoor worden de bewezen voordelen van empowerment (en andere goede dingen van het moderne people management) weggegooid en wat dat kost, wordt niet gezien. Economische crisissen (zoals de huidige) hebben dit proces versterkt. Werknemers bollen het niet af tijdens een zware crisis, zelfs al haten ze het als een machine behandeld te worden. Tijdens hoogconjunctuur geven ze wel hun mening met hun voeten.

Is er veel nieuws onder de zon? Peter Cappelli verwijst naar het invloedrijke boek ‘The Human Side of Enterprise’ uit 1960 van Douglas McGregor (MIT Sloan). Kort samengevat: McGregor ontwikkelt de Theorie X en de Theorie Y over managementinzichten om het meest uit werknemers te halen.
X zegt dat zij nauwlettend gecontroleerd en gestuurd moeten worden. Volgens Y dragen zij meer bij als zij de vrijheid hebben om hun ideeën te uiten en initiatief te nemen. U begrijpt het al: agile management is slechts een relatief recente uitloper van Theorie Y.

Oké, terug naar vandaag. Peter Cappelli citeert enkele voor de hand liggende slechte voorbeelden die hun machinale HR-aanpak tot het uiterste doordrijven met gebruik van uiterst flexibel en uiterst tijdelijk werk. Uber, Google, Amazon, u had het zelf al bedacht, en er zijn er nog meer.
Cappelli leidt uit eigen onderzoek en dat van andere wereldgoeroes af dat de bekritiseerde aanpak (X versie 2020) slecht is voor de commerce. Wij gaan er niet dieper op in, leest u maar even het originele artikel.

We geven wel mee dat volgens Cappelli de grootste kracht die bedrijven terug naar Theorie X drijft artificiële intelligentie is. In extreme, maar echt bestaande gevallen schrijven algoritmen voor wat de werknemer moet doen, hoe en hoeveel tijd hij/zij daarvoor heeft. Meer zelfs, de algoritmen sturen reprimandes als hun doelen niet gehaald worden en adviseren managers tot ontslag van de werknemer als dit enkele keren gebeurt. Allemaal automatisch en online. Spijtig dat Charlie Chaplin dit niet meer mag meemaken. Overigens zijn ook softere AI-adepten tot op zekere hoogte in ditzelfde bedje ziek. En met corona is het er bij sommige bedrijven niet op verbeterd.

De auteur wijst erop dat AI ook veel geld kost aan hoogbetaalde datawetenschappers en consultants, boven op de negatieve effecten op de motivatie en efficiëntie van werknemers en flexers die hun verstand en werkkracht niet meer gebruiken voor de organisatie omdat ze niet willen gecontroleerd worden en geen respect voelen. Pas op: Cappelli is niet tegen AI. Hij denkt dat er niet moet gekozen worden tussen X en Y, maar dat er een mix van praktijken moet worden gevonden die goed werkt in de praktijk en niet alleen in de theorie.

Weet u hoe dat kan? Laat het mij weten. jos.gavel@hrsquare.be.

Bron: https://hbr.org/2020/09/stop-overengineering-people-management

Lees meer over

Geef als eerste een reactie

Om reacties te kunnen geven moet u inloggen
< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen