De sociale partners ondertekenden recent hun derde ‘autonoom akkoord’. Een dergelijk akkoord wordt niet omgezet in Europese of nationale wetteksten, maar verplicht de nationale sociale partners wel tot actie. De twee eerdere autonome akkoorden behandelden telewerk en stress op het werk. In de jaren 1990 slaagden de Europese sociale partners erin cao’s te sluiten over ouderschapsverlof, deeltijds werk en contracten van bepaalde duur.
Het autonoom akkoord over pesten op het werk is minder ambitieus. In het akkoord veroordelen de Europese werkgevers (BusinessEurope), de kleine en middelgrote ondernemingen (UEAPME), de openbare bedrijven (CEEP) en de vakbonden (ETUC) “alle vormen van intimidatie en geweld” vanwege collega’s, chefs en klanten, patiënten, leerlingen of. Het verplicht de sociale partners op nationaal en bedrijfsniveau initiatieven te nemen. Er moet een nultolerantiebeleid worden gevoerd. Momenteel melden zowat 5% van de werknemers dat ze het afgelopen jaar slachtoffer zijn geweest.
Volgens het akkoord is het de plicht van de werkgevers hun personeel te beschermen. Naast sensibilisatie voorziet het akkoord ook in een “actiegericht kader om de problemen te identificeren, voorkomen en beheren”. Bedrijven moeten procedures opstellen om gevallen van intimidatie en geweld op te vangen. Dat betekent onder meer de aanduiding (door werknemers of directie) van een bemiddelaar/vertrouwenspersoon die op informele, discrete en waardige wijze probeert problemen uit te klaren, het onmiddellijk onderzoeken en afhandelen van klachten, de vertrouwelijke behandeling van klachten, steun voor slachtoffers en herintegratie indien nodig. Het akkoord voorziet in de ernstigste gevallen ook in de bestraffing, tot en met ontslag, van de dader.
De Europese werkgevers- en werknemersverenigingen hebben tien maanden onderhandeld over de tekst. Werkgevers en vakbonden krijgen nu drie jaar tijd om het akkoord uit te werken.
