Het Institute for Employment Studies (IES) onderzocht de zaak. Het vond dat er een loonverschil bestaat tot 13 procent tussen vrouwen met en zonder obesitas (in het voordeel natuurlijk van die zonder). Dat is niet alles. Vrouwen met obesitas hebben minder succes bij rekrutering, minder promotiekansen en meer risico op ontslag.
Werkgevers begrijpen de oorzaken van obesitas niet en gaan ervan uit – zoals velen uit de goegemeente – dat personen met obesitas lui zijn, minder zorgvuldig, minder hard werkend of zelfs minder bekwaam. Het stigma start bij het begin van de carrière, maar blijft ook doorlopen.
Toch is het verschil volgens de onderzoekers niet te verklaren door mindere kwalificaties, prestaties of gezondheid. Blijft over: discriminatie zonder grond.
Mannen met obesitas, hou u vast, hebben daarvan geen last op het werk. Zij verdienen gemiddeld zelfs een beetje meer dan hun dunnere collega’s.
Dit is allemaal niet om mee te lachen. Vrouwen met obesitas krijgen weinig of geen steun van managers en collega’s. Dat leidt tot krampachtige, nutteloze en stresserende pogingen om het ‘schoonheidsideaal’ toch te benaderen. En tot andere pogingen om met het probleem om te gaan, zoals toegenomen alcoholgebruik.
Wat te doen voor HR? Deze kwestie herkennen, erkennen en opnemen in het diversiteitsbeleid. Als dat er is.
