Dat blijkt uit onderzoek aan de universiteit van Illinois (VS). Zelfs bij werknemers met een topsalaris botst het met het privéleven, omdat zij vinden dat ze worden onderbetaald in vergelijking met hun collega’s.

De hoogte van het salaris bepaalt alleen de tevredenheid tot het punt waarop kan worden voldaan aan de noodzakelijke levensbehoeften. Daarna wordt het salaris afgezet tegen de opofferingen die de werknemer zich getroost om het werk te doen, tegen wat de collega’s verdienen én wat zij op hun beurt investeren in hun carrière.

Een loonsverhoging biedt volgens de onderzoekers alleen voor een korte termijn een oplossing. Al snel daarna zal de werknemer net zo blij of ontevreden zijn als dat hij voor de verhoging was.

Wanneer werknemers het idee hebben dat werken een offer is dat ze moeten brengen, dan is dat een teken dat de werkomgeving niet ideaal is.

Werkgevers moeten erachter komen wat werknemers voor hun gevoel opofferen (bijvoorbeeld tijd met hun familie) en daar hun beleid op aanpassen. Bedrijven kunnen dan investeren in familievriendelijke arbeidsvoorwaarden, bijvoorbeeld door flexibel werken mogelijk te maken.

Bron: PW Intermediair