Niettemin hield de bediende tijdens de procedure vol dat er geen sprake kon zijn van een ‘dringende reden’ tot ontslag. De werkgever hield op zijn beurt vol en verwees onder meer naar de verklaring van de bediende om de ingeroepen feiten te bewijzen. De arbeidsrechtbank van Antwerpen gaf de werkgever gelijk, overwegende dat de verklaring van de bediende kan worden aanzien als een ‘buitengerechtelijke bekentenis’, die als bewijsmiddel kan worden gebruikt.
De arbeidsrechtbank voegde eraan toe dat de feiten ook voldoende zwaarwichtig zijn. Dat het ontvreemde bedrag niet aanzienlijk is, is daarbij van geen tel. Het relevante beoordelingselement is de vraag of het vertrouwen van de werkgever onherstelbaar geschonden is door de feiten.
Verworpen getuigenverklaringen?
Een tweede interessant oordeel vindt men in een recent arrest van het arbeidshof van Gent, dat handelde over het ontslag om dringende reden van een arbeidster wegens het ‘ontvreemden van geld’. De werkgever verweet de arbeidster dat ze ontvangen drinkgeld niet in de daartoe bestemde pot had gestoken, maar voor zichzelf had gehouden.
De werkgever hoopte in het kader van de daaropvolgende gerechtelijke procedure de ingeroepen feiten te mogen bewijzen aan de hand van een getuigenverhoor. De werkgever stelde meer bepaald voor om een aantal klanten op te roepen die zouden hebben gezien dat de werkneemster het ontvangen drinkgeld niet in de daartoe bestemde pot had opgeborgen.
Het arbeidshof weigerde echter om in te gaan op dit aanbod van getuigenverhoor. Het arbeidshof merkte op dat, zelfs al zou men uit de verklaringen van de getuigen kunnen afleiden dat de werkgever inderdaad heeft vernomen via derden/ klanten dat de werkneemster het drinkgeld niet in de daartoe bestemde pot gooide, dit hoe dan ook niet wegneemt dat de ingeroepen feiten onvoldoende bewezen zouden blijven. Cruciaal in dit verband was de formulering die de werkgever zelf had gebruikt in de motiverende ontslagbrief: ‘ontvreemden van geld’.
Het arbeidshof merkte op dat de klanten nooit zouden kunnen getuigen wat de werkneemster met het geld heeft gedaan, laat staan dat zij zouden kunnen getuigen dat de werkneemster het geld voor zich heeft gehouden. Dit is nochtans een bestanddeel van datgene dat de werkgever zelf aan de werknemer ten laste heeft gelegd. Aangezien de ingeroepen dringende reden niet werd bewezen, werd het ontslag om dringende reden onregelmatig bevonden.
Wat zegt de ontslagbrief?
Uit deze rechtspraak blijkt zeer duidelijk dat de bewijslast van de ingeroepen dringende reden in de praktijk soms een struikelblok vormt. Het komt er niet alleen op aan om over voldoende bewijskrachtige elementen te beschikken, maar ook om effectief het bewijs te leveren van de ingeroepen ontslagmotieven, zoals deze in de motiverende ontslagbrief werden geformuleerd. Het is dus van groot belang om hier even bij stil te staan alvorens de ontslagbrief te versturen.
Arbeidsrechtbank van Antwerpen, 14 maart 2012, onuitgeg., AR AR 12/551/A/
Arbeidshof van Gent, 14 september 2011, www.socialweb.be, AR 2010/285
