Uitbesteden of niet? HR worstelt met wel meer dilemma’s, zoals de keuze tussen centraliseren en decentraliseren. Laten we eerst duidelijk zijn over wat we precies bedoelen. Gaat het bijvoorbeeld over het tijdelijk inhuren van gespecialiseerde kennis of over het definitief externaliseren van een gedeelte van de HR-activiteiten (zoals payroll of werving)? Of om het inkopen van technologie in het kader van het digitaliseren van een HR-activiteit? Voor ons betoog gaan we er gemakkelijkheidshalve vanuit dat het gaat om het overdragen van HR-activiteiten die vroeger intern werden uitgevoerd. 

Bij de vraag naar de reden stuiten we op twee op het eerste gezicht paradoxale stromingen: ofwel als kostenbesparing, ofwel als strategische overweging. De tweede reden komt erop neer dat men de meer repetitieve en administratieve taken uitbesteedt, en dat wat overblijft van HR zich richt op taken met meer toegevoegde waarde (zoals het begeleiden van veranderingsprocessen of het leveren van een significante bijdrage aan de realisatie van de bedrijfsstrategie). Uit een onderzoek van Luc Sels en Jeroen Delmotte (‘HR-outsourcing: kans of bedreiging’, 2005) blijkt dat het laatste motief het vaakst voorkomt in België. In de meeste gevallen gaat het dus niet om het uithollen van de HR-functie, maar juist om het versterken ervan. Bovendien wordt outsourcing dan ook gekoppeld aan een delegatie van enkele HR-verantwoordelijkheden naar het lijnmanagement.

Ook over de effecten van het uitbesteden circuleren diverse voor- en nadelen. Het uitbesteden van bepaalde HR-taken zou onder andere als voordeel hebben dat men gespecialiseerde kennis kan binnenhalen, dat men zich kan richten op taken met meer toegevoegde waarde, en dat men intern een beter niveau van dienstverlening kan bieden. De nadelen: mogelijk verlies van controle, in een afhankelijkheidsrelatie van een leverancier terechtkomen, of bepaalde expertise die niet langer binnenshuis blijft. 

Moraal van het verhaal? De vraag is niet of je HR al dan niet deels of zelfs volledig moet uitbesteden of niet, maar wel welke de motieven zijn. En vooral ook wat men verwacht te bereiken met deze beslissing. Een dogmatisch en universeel antwoord is hier niet aan de orde. En vergeet vooral niet: wat je zelf doet, doe je daarom niet altijd beter…