Maakt u deel uit van een paar, dan neemt u belangrijke loopbaanbeslissingen niet alleen, maar als stel, aan de keukentafel. Vanuit die optiek vond sociologe Ellen Verbakel het interessant om loopbanen van paren te bestuderen. Er werd vooropgesteld dat eigen kenmerken, zoals de opleiding die iemand volgde, altijd belangrijker zijn dan de kenmerken van de partner. Niettemin kan Verbakel concluderen dat ‘een goede partij’ van invloed blijft op iemands carrière.
De bevindingen:

Een hoogopgeleide partner met een hoge beroepsstatus heeft een positieve invloed op de arbeidsmarktloopbaan van zijn/haar partner. Dit geldt zowel voor mannen als vrouwen. Het is niet duidelijk aan wat het positieve effect is toe te schrijven. De positieve invloed kan te wijten zijn aan de netwerkcontacten of de leerrijke ervaringen van de partner, maar evengoed aan het hebben van moderne waarden. Zo zal een hoogopgeleide man – die gemiddeld genomen modernere waarden heeft dan een laagopgeleide man – waarschijnlijk zijn vrouw stimuleren te werken en een eigen carrière na te streven. Het negatieve partnereffect (het gezamenlijk inkomen is hoog genoeg om één van de partners een stapje terug te laten doen) heeft Verbakel niet overtuigend kunnen vaststellen. Het lijkt erop dat mensen met hoogopgeleide, succesvolle partners minder werken, maar de resultaten van de verschillende studies waren niet consistent op dit punt. Beroepssucces wordt in elk geval niet belemmerd door de opleiding en beroepsstatus van de partner.
Het positieve partnereffect vergroot wel de ongelijkheid tussen paren onderling (dus niet ‘binnen’ paren). Omdat mensen vaak een partner uitkiezen die op hen lijkt, lijken loopbanen van partners al op elkaar. Ook dit onderzoek laat duidelijk zien dat vooral het beroepssucces van partners sterk samenhangt. Het gevolg is dat bij sommige paren twee gunstige posities samenkomen, terwijl bij andere paren juist twee ongunstige posities samenkomen. Daarbovenop zorgt het positieve partnereffect ervoor dat juist degenen met succesvolle partners nóg betere posities bereiken.Partnereffecten zorgen er dus voor dat niet-werkende mannen of vrouwen nog slechtere kansen op de arbeidsmarkt hebben dan al gedacht werd. Niet alleen bieden hun eigen kenmerken (opleiding, arbeidsmarktpositie) weinig goede mogelijkheden. Omdat ze relatief vaak getrouwd zijn met iemand die eveneens geen gunstige kenmerken bezit (althans voor zover het arbeidsmarktkansen betreft), kunnen ze ook niet profiteren van het positieve effect dat daarvan uitgaat.

Bron: persbericht Radboud Universiteit Nijmegen