De pensioenfondsen hebben al enkele jaren af te rekenen met erg lage rentes. Volgens Philip Neyt, voorzitter van Pensioplus, hebben de fondsen zich hieraan aangepast door hun investeringen steeds meer te diversifiëren. Zo wordt er minder belegd in overheidsobligaties, die weinig opbrengen (en door de Brexit en de verkiezing van Donald Trump ook nog eens te lijden hadden onder volatiliteit). Anderzijds beleggen pensioenfondsen meer in aandelen, maar ook in typische langetermijnbeleggingen zoals in infrastructuur, leningen aan steden en gemeenten of leningen aan bedrijven.

De voorzitter van Pensioplus wijst erop dat de voorbije vijf jaar, na de financiële crisis, toch een zeer hoog reëel rendement werd behaald. “Gemiddeld 7,97 procent nominaal, en nog altijd 6,62 procent reëel rendement.” Op de erg lange termijn – het enige dat echt telt voor de pensioenfondsen – convergeerde de opbrengst naar 6 procent nominaal en 4 procent reëel. Het wettelijk gegarandeerde minimumrendement bedraagt 1,75 procent, maar dat lijkt voor de fondsen voorlopig makkelijk haalbaar.

Hoger rendement

Wie sinds 1986 aan pensioensparen doet via een fonds (op het werk), kon tot nu toe rekenen op een gemiddeld jaarrendement van 6,6 procent. Dat is een veelvoud van wat het geld opbrengt op een traditioneel spaarboekje. Het merendeel van de banken heeft in 2016 de spaarrente verlaagd naar het wettelijke minimum van amper 0,11 procent.

De 1,1 procent loonmarge in een pensioenfonds stoppen, is fiscaal zeer voordelig voor de werkgever en behoedt de werknemer op termijn voor een oude dag in armoede. “Voor de werkgever is het dan weer fiscaal voordeliger het geld in een fonds te storten. Het is tot de helft goedkoper”, pleit Neyt. Daarom vraagt Pensionplus dat de regering de werknemers ertoe aanzet ook in dat bedrijfspensioen te investeren, door hun een gelijkaardig fiscaal voordeel te geven. “Dat kan perfect budgetneutraal”, meent de federatie.

Bron: Moneytalk.be (moneytalk.knack.be) en Het Laatste Nieuws (hln.be)