Het C4-formulier vermeldt: “Ouderschapsverlof van 3 maanden. De werknemer heeft het werk vrijwillig verlaten op 4 april 2004.” Ook het tewerkstellings- en vakantieattest vermelden een tewerkstelling tot 4 april 2004 (de dag waarop het ouderschapsverlof is ingegaan).
De werkgever ontving deze documenten van zijn sociaal secretariaat en stuurde deze zonder verdere commentaar door naar de werkneemster.
Dan maar opzeggingsvergoeding
De werkneemster was uiteraard geschokt bij de ontvangst van haar C4. Ze betwistte dat ze “vrijwillig het werk heeft verlaten”, zoals vermeld werd op het formulier, en vorderde een opzeggingsvergoeding. De werkneemster vorderde bovendien ook een beschermingsvergoeding, omdat ze ervan overtuigd was dat ze werd ontslagen omwille van haar ouderschapsverlof (het C4-formulier vermeldde uitdrukkelijk het ouderschapsverlof als reden van de werkloosheid).
De werkgever trachtte de werkneemster nog met handen en voeten uit te leggen dat er een vergissing in het spel was en dat het helemaal niet de bedoeling was om haar te ontslaan. De werkneemster hield echter voet bij stuk. Ze beschouwde haar arbeidsovereenkomst als beëindigd en bracht de zaak voor de arbeidsrechtbank.
Een vergissing
In eerste aanleg ving de werkneemster bot: volgens de arbeidsrechtbank van Charleroi kon het opsturen van sociale documenten in deze zaak niet worden beschouwd als een kennisgeving van het ontslag. De arbeidsrechtbank merkte op dat het hier overduidelijk om een misverstand ging.
De werkneemster tekende hoger beroep aan. Het arbeidshof te Bergen bracht een aantal principes in herinnering. Het arbeidshof verduidelijkte dat het ontslag niet gebonden is aan bepaalde vormvereisten. Het ontslag is bovendien een definitieve rechtshandeling, die nadien niet eenzijdig kan worden herroepen. Dit impliceert dat een rechter, wanneer deze het ontslag vaststelt, niet bevoegd is om de hervatting van de arbeidsovereenkomst te bevelen.
Het arbeidshof voegde er wel aan toe dat de ontslagbeslissing uiteraard kenbaar moet worden gemaakt aan de wederpartij. Deze kennisgeving kan echter ook mondeling gebeuren of zelfs impliciet/ stilzwijgend, indien de wilsuiting – om het contract te beëindigen – met zekerheid blijkt uit bepaalde handelingen of gedragingen.
Wel geldig
Het arbeidshof van Bergen oordeelde dat de kennisgeving van de ontslagbeslissing in deze zaak ter kennis werd gebracht door het overmaken van de sociale documenten, aangezien deze moeten worden overgemaakt bij het einde van de tewerkstelling.
Wanneer de werkgever dergelijke documenten zonder een woord uitleg naar een werknemer verstuurt, dan geeft hij daarmee op impliciete, maar op een zekere en eenduidige wijze ontslag. Dat er sprake zou zijn van een vergissing, vond het arbeidshof geen excuus. Een werkgever wordt geacht de draagwijdte van de sociale documenten te kennen.
Arbeidshof Bergen, 19 december 2008, A.R. 20.412, onuitg.
