‘Wat is uw grootste zwakte?’, is een veel gestelde vraag tijdens een sollicitatiegesprek. En veelal volgt ‘ik ben een perfectionist’ als antwoord. Onderzoekers van Warrington College of Business (University of Florida), Scheller College of Business (Georgia Institute of Technology) en Farmer School of Business (Miami University) analyseerden vier decennia onderzoek naar perfectionisme om te achterhalen of perfectionisten betere presteerders zijn op het werk.
Het korte antwoord is dat perfectionisme een nog grotere zwakheid is dan meestal gedacht. De meta-analyse van 95 studies waarbij alles samen 25.000 werknemers betrokken waren, bevestigen dat perfectionisten inderdaad meer gemotiveerd zijn, meer uren werken en meer geëgageerd zijn. Deze eigenschappen zijn een voordeel voor organisaties. Toch bevestigt de meta-analyse ook de nadelige effecten van perfectionisme zoals hogere niveaus van stress, burn-out, angst en depressie.
Geen link met prestatie
Opmerkelijk is dat de onderzoekers geen verband vonden tussen perfectionisme en prestatie. Kortom, perfectionisten zijn geen betere presteerders dan niet-perfectionisten. Waarom er geen verband is tussen beide, vergt verder onderzoek, stippen de onderzoekers aan. Al vermoeden ze dat perfectionisten te veel tijd besteden aan het perfect krijgen van bepaalde aspecten van het werk of een project en andere aspecten dan weer verwaarlozen.
De onderzoekers besluiten dan ook dat perfectionisme zowel voor het individu als voor de organisatie een negatieve impact heeft. “Betrokken en gemotiveerde werknemers presteren misschien beter, maar wegen niet op tegen de nadelen die perfectionisme met zich meebrengen, zoals hogere niveaus van stress en depressie.”
De onderzoekers adviseren dan ook om perfectionistische medewerkers tegen zichzelf te beschermen, bijvoorbeeld door hen aan te moedigen doelstellingen te formuleren rond herstel en rust in plaats van resultaatgebonden doelstellingen. Immers, perfectionisten leggen die zichzelf al op. “Managers en organisaties moeten medewerkers aanmoedigen ‘goed genoeg’ te zijn en niet perfectionistisch.”
Bron: Harvard Business Review
