De meerderheid van de werknemers die aan verscheidene leidinggevenden verantwoording afleggen, krijgt zeer uiteenlopende beoordelingen. De hoge waardering die de werknemer bij de ene verantwoordelijke krijgt, wordt meestal niet gedeeld door de andere. Dat blijkt uit onderzoek van Personnel Decisions International (PDI).

De toppers in de ogen van de ene manager werden lager (in 62% van de gevallen) of veel lager (in 29% van de gevallen) geschat door een andere leidinggevende. Volgens de onderzoekers illustreren deze bevindingen het universele probleem van voorkeursbehandelingen tijdens beoordelingen. Het komt er op neer dat de meeste bazen hun personeel beoordelen op basis van hun eigen voorkeuren. Sommigen evalueren werknemers op basis van hoezeer ze hen mogen, in plaats van op basis van hun prestaties. Anderen beoordelen iedereen standaard goed. De conclusie luidt dan ook dat ondernemingen hun werknemers niet objectief beoordelen en dat beoordelingen in feite waardeloos zijn.

De meeste bedrijven spenderen veel tijd aan beoordelingsgesprekken, maar vele baseren hun beslissingen vervolgens toch nog louter en alleen op intuïtie en persoonlijke perceptie in plaats van op meetbare gegevens.

Er zou slechts één manier bestaan om een eind te maken aan deze menselijke willekeur: beoordelingen die specifieke vaardigheden en gedrag op een gestandaardiseerde manier meten. Het is essentieel te weten welke vaardigheden en competenties belangrijk zijn voor een functie en welk gedrag een gemiddelde, dan wel een hoge waardering verdient. Door die factoren te meten zouden waardevolle beoordelingen ontstaan. Zonder standaarden kan men immers niet uitgaan van de objectiviteit of accuratesse van een beoordeling en beschikt men niet over gegevens om onderbouwde beslissingen te treffen over promoties, opleidingen of leiderschapontwikkeling.