Het arbeidshof te Antwerpen heeft bevestigd dat een werkgever kan overgaan tot het ontslag om dringende reden van een werknemer wanneer hij vaststelt dat het internet- en e-mailgebruik van de werknemer strijdig is met het intern reglement van de onderneming.
De werkgever had de pc van een werknemer gecontroleerd met een protocolanalyzer. Hij had in de logins immers vastgesteld dat het internet- en e-mailgebruik van de werknemer sterk was gedaald. Via de controle ontdekte hij dat de werknemer zijn pc had gemanipuleerd, zodat hij verbinding kon maken tot het internet via een oudere, minder beveiligde firewall. De werknemer had gedurende twee dagen gesurft op het internet (bijna uitsluitend) voor private doeleinden. Bovendien had hij een tiental privé e-mails verstuurd en gechat op MSN, dit alles tijdens de arbeidstijd.
Er volgde ontslag wegens dringende reden. De werknemer bracht de zaak voor de arbeidsrechtbank te Hasselt, die de werkgever gelijk gaf. De werknemer heeft vervolgens het arbeidshof te Antwerpen (afdeling Hasselt) gevat. In het arrest van 2 september 2008 heeft het arbeidshof de werkgever opnieuw gelijk gegeven. De geldigheid van de bewijzen werd aanvaard.
Het arbeidshof stelde dat, zelfs indien niet alle bepalingen met betrekking tot de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de werknemers (cao 81) werden nageleefd, dit géén procedurefout vormt die ertoe leidt dat de bewijzen uit de debatten dienen te worden verwijderd. Het arbeidshof verduidelijkte zijn standpunt door erop te wijzen dat het slechts om een kleine onregelmatigheid gaat, waardoor de betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal niet is aangetast. Bovendien werd het recht op een eerlijk proces gerespecteerd.
Voorheen was de rechtspraak geneigd om – zelfs beperkte – inmengingen door de werkgever in het privéleven van de werknemers te sanctioneren door de bewijzen uit de debatten te weren. De rechtspraak van het Hof van Cassatie is (eerst in strafrechtelijke zaken en meer recentelijk ook in burgerlijke zaken) geëvolueerd in het voordeel van de werkgever. Deze kentering herstelt het evenwicht tussen het recht op privacy van de werknemer en het controlerecht van de werkgever.
De werkgever had de pc van een werknemer gecontroleerd met een protocolanalyzer. Hij had in de logins immers vastgesteld dat het internet- en e-mailgebruik van de werknemer sterk was gedaald. Via de controle ontdekte hij dat de werknemer zijn pc had gemanipuleerd, zodat hij verbinding kon maken tot het internet via een oudere, minder beveiligde firewall. De werknemer had gedurende twee dagen gesurft op het internet (bijna uitsluitend) voor private doeleinden. Bovendien had hij een tiental privé e-mails verstuurd en gechat op MSN, dit alles tijdens de arbeidstijd.
Er volgde ontslag wegens dringende reden. De werknemer bracht de zaak voor de arbeidsrechtbank te Hasselt, die de werkgever gelijk gaf. De werknemer heeft vervolgens het arbeidshof te Antwerpen (afdeling Hasselt) gevat. In het arrest van 2 september 2008 heeft het arbeidshof de werkgever opnieuw gelijk gegeven. De geldigheid van de bewijzen werd aanvaard.
Het arbeidshof stelde dat, zelfs indien niet alle bepalingen met betrekking tot de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de werknemers (cao 81) werden nageleefd, dit géén procedurefout vormt die ertoe leidt dat de bewijzen uit de debatten dienen te worden verwijderd. Het arbeidshof verduidelijkte zijn standpunt door erop te wijzen dat het slechts om een kleine onregelmatigheid gaat, waardoor de betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal niet is aangetast. Bovendien werd het recht op een eerlijk proces gerespecteerd.
Voorheen was de rechtspraak geneigd om – zelfs beperkte – inmengingen door de werkgever in het privéleven van de werknemers te sanctioneren door de bewijzen uit de debatten te weren. De rechtspraak van het Hof van Cassatie is (eerst in strafrechtelijke zaken en meer recentelijk ook in burgerlijke zaken) geëvolueerd in het voordeel van de werkgever. Deze kentering herstelt het evenwicht tussen het recht op privacy van de werknemer en het controlerecht van de werkgever.
Arbeidshof Antwerpen, 2 september 2008, A.R. 2070230
