Het arbeidshof van Gent oordeelde al in 2001 dat onthaalouders werknemers zijn. De arbeidsrechtbank van Dendermonde treedt in haar vonnis van 4 juni jongstleden die visie bij. Volgens de rechter zijn onthaalouders aangesloten bij een dienst voor opvanggezinnen gebonden door een arbeidsovereenkomst overeenkomstig de wet van 3 juli 1978, en bijgevolg werknemers. Het vonnis volgt nadat een onthaalouder bij haar zwangerschapsverlof een aanvraag tot uitkeringen had gedaan bij het ziekenfonds. Ze was sinds 1995 aangesloten bij de dienst voor opvanggezinnen van Sint-Niklaas, en oordeelde dat ze recht had op een zwangerschapsvergoeding. Dat werd haar evenwel geweigerd omdat haar prestaties als onthaalouder volgends de bestaande regeling geen recht geven op loon, en dus ook niet op socialezekerheidsbijdragen. De onthaalouder bracht de zaak voor de arbeidsrechtbank omdat zij van mening was dat de overeenkomst die zij had met de dienst wel degelijk een arbeidsovereenkomst was. De arbeidsrechtbank gaat daarmee akkoord. De christelijke bediendenbond LBC-NVK is opgetogen over het vonnis. De bond herhaalt dat onthaalouders recht hebben op een volwaardig werknemersstatuut, en dat het sociale vangnet niet volstaat. Dat vangnet trad op 1 april van dit jaar in werking. Het houdt in dat de 10.000 erkende onthaalouders recht krijgen op een ziekteverzekering en kinderbijslag. Ze bouwen pensioenrechten op en krijgen een soort werkloosheidsvergoeding als kinderen niet opdagen. De Vlaamse regering betaalt de socialezekerheidsbijdragen voor dit sociale vangnet. De LBC blijft zich verzetten tegen wat zij een nepstatuut noemt. In een reactie stelt het kabinet van Vlaams minister van Welzijn Adelheid Byttebier (Agalev) dat de meeste onthaalouders zeer tevreden zijn met het sociale vangnet. De minister ziet geen reden om met nieuwe initiatieven te komen.
