Dat blijkt uit een studie van managementprofessor Matthew Bidwell en zijn collega’s van de Wharton School van de University of Pennsylvania. Op het eerste gezicht lijkt het logisch dat gereputeerde bedrijven in hun sector aantrekkelijker zijn op de arbeidsmarkt. De reden hiervoor echter is niet zozeer omdat kandidaten denken daar meer te verdienen of uitdagender werk te vinden.

Potentiële medewerkers zijn bereid om tegen een lager loon te werken voor een prestigieus bedrijf, omdat ze ervan uitgaan dat dit de ideale springplank is naar een andere en nog betere job later.

Bidwell en zijn collega’s testten deze hypothese in het topsegment van de financiële sector, namelijk bij investeringsbanken (zoals Goldman Sachs), een sector waar status een belangrijke rol speelt en er een duidelijke hiërarchie in status is tussen bedrijven. Bovendien is het verloop tussen de verschillende bedrijven er relatief groot. Ook de statusranking is relatief stabiel. De onderzoekers legden een vragenlijst voor aan pas afgestudeerde MBA-studenten waarin gevraagd werd aan welke voorwaarden hun job moest voldoen. Daarnaast analyseerden de onderzoekers de carrières van alumni.

Hieruit blijkt het grote belang van de status van een bedrijf om de meest getalenteerde medewerkers aan te trekken. De kans om een jobaanbieding aan te nemen, verdubbelde naarmate de status van het bedrijf groter was. In hun zoektocht naar een job lieten MBA-studenten zich veel meer leiden door de status van het bedrijf, dan het loon, de mogelijkheden om nieuwe vaardigheden te ontwikkelen, de eventuele carrièremogelijkheden, balans werk-leven of de culturele fit.

Voor- én nadelen

Bidwell en zijn collega’s vonden ook een bevestiging van het tweede deel van hun hypothese. Door hun status uit te spelen, kunnen deze bedrijven jonge en zeer competente medewerkers aanwerven zonder hen een torenhoog loon te betalen, maar dat wil nog niet zeggen dat ze tegen dezelfde arbeidsvoorwaarden willen blijven. Naarmate deze competente medewerkers meer anciënniteit verwerven, stellen ze steeds hogere salariseisen.

Meer zelfs, het loon van deze medewerkers stijgt sneller naarmate ze langer werkzaam zijn in zo’n bedrijf met een hoge status, dan hun even oude collega’s werkzaam in een bedrijf met een lagere status. “Deze hoge-statusbedrijven hebben gewoonweg geen andere keuze als ze hun toptalenten willen behouden”, merken de onderzoekers op.

Tot slot blijkt ook de theorie van de springplank te kloppen. MBA-studenten die hun loopbaan starten bij een bedrijf met een hoge status, vonden nadien een job op een hoger niveau dan hun collega’s die starten in een minder gerenommeerd bedrijf.

Toch nuanceren de onderzoekers hun bevindingen. Dat geldt enkel in sectoren waar er een duidelijke hiërarchie in status is, zoals de financiële wereld en de consultancy.

Bron: www.hronline.com/knowledge@wharton