De werknemer (een salesmanager) had ongeveer anderhalf jaar anciënniteit. Op 11 juli 2004 speelde de werknemer voor een maand zijn rijbewijs kwijt na een zware verkeersovertreding. De werknemer liet echter na dit aan zijn werkgever te melden. Hij bleef gewoon verder werken en dus ook verder rondrijden met de wagen die door zijn werkgever werd geleased en verzekerd.
Op 15 juli 2004 kwam de werkgever toevallig te weten dat de werknemer had gereden, terwijl zijn rijbewijs was ingetrokken. Hoewel de werknemer niet betrokken was bij een ongeval en evenmin een (nieuwe) overtreding had begaan, werd hij dezelfde dag nog ontslagen om dringende redenen.In de motiverende ontslagbrief stelde de werkgever dat de werknemer door zijn gedrag een essentieel gebrek aan verantwoordelijkheid had getoond, alsook een desinteresse in het feit dat de onderneming bij haar zakenrelaties alle krediet zou verliezen indien de feiten bekend raakten. Iedere vorm van samenwerking was volgens de werkgever definitief onmogelijk geworden.
Het arbeidshof te Antwerpen gaf de werkgever gelijk. Het arbeidshof bevestigde dat de feiten een zwaarwichtige tekortkoming uitmaken, waardoor elke verdere professionele samenwerking onmiddellijk en definitief onmogelijk wordt. De werknemer heeft door het plegen van de feiten blijk gegeven van een onwettig, onverantwoord en ongeoorloofd gedrag, waardoor het noodzakelijk vertrouwen voor een verdere professionele samenwerking volledig werd teniet gedaan.
Ook de formele vereisten voor een ontslag om dringende reden – ontslag geven binnen de drie werkdagen na de kennisname van de feiten en de ‘dringende reden(en)’ ter kennis brengen binnen de drie werkdagen na het ontslag – werden gerespecteerd. De vordering van de ontslagen salesmanager werd dan ook ongegrond verklaard.
Arbeidshof Antwerpen (Tweede Kamer), 24 april 2007, A.R. 2060040
