Rustoorden kunnen hun prijzen op twee manieren aanpassen: op basis van een volledig dossier met bewijsstukken, dat ze indienen bij de prijzencommissie van Economie, of door een vereenvoudigde procedure die neerkomt op indexaanpassingen. Vorig jaar werd de prijzencommissie overrompeld met 1619 aanvragen voor prijsaanpassingen tegenover ‘slechts’ 1070 in 2006 (+60%). Veel rustoorden kozen voor de zwaardere, volledige procedure met bewijslast: een stijging met 80%. Die aanvragen werden lang niet allemaal volledig ingewilligd: voor de meeste aanvragen werd een lagere dan de gevraagde prijsverhoging toegestaan. Een totale weigering komt zelden voor, althans volgens de minister.
Een deel van de verklaring voor die opmerkelijke verhogingen is te vinden in Vlaanderen, waar vorig jaar een transparantere berekening werd opgelegd aan de rustoorden, zodat veel – maar niet alle – supplementen voortaan in de (hogere) ligdagprijs worden opgenomen. Maar ook in Wallonië en Brussel is er sprake van versnelde prijsverhogingen.
De jaarlijkse verhogingen met gemiddeld 2,33% verontrusten De Padt, want dat is meer dan de (toenmalige) inflatie. Over drie jaar levert dit een gemiddelde stijging op met 7,15%. Bovendien waarschuwt Van Quickenborne dat het om een gemiddelde gaat – met andere woorden, dat sommige kamers nog veel duurder werden – en dat hierin nog niet de supplementen zitten.
De inflatie kwam in de loop van vorig jaar op dreef en blijft oplopen, zodat nog sterkere prijsverhogingen van de ligdagprijzen in rustoorden te verwachten zijn. Eind vorig jaar publiceerde Het Nieuwsblad een rapport van de rusthuizen, waaruit bleek dat een rustoord in Vlaanderen gemiddeld 1286 euro per maand kost of 42 euro per dag. Toen al merkte Johan Truyers van de studiedienst van de grootste seniorenbeweging Okra op dat de Vlaamse zorgverzekering van 125 euro per maand niet meer volstaat om de kloof tussen die factuur en het doorgaans kleine pensioentje van de rusthuisbewoner te dichten. “Die kloof wordt alsmaar breder”, bevestigt Truyers. “In het geval van zorgbehoevende senioren kan de som van rustoord en medische kosten al snel oplopen tot 2000 euro per maand. Dé grote klap komt wellicht eind dit jaar als er over nieuwe cao’s voor de zorgsector wordt onderhandeld: loonkosten zijn de grote uitgaven voor rustoorden en die worden deels doorgerekend aan de bewoners.”
Bijgevolg dringt Truyers aan op het minstens automatisch indexeren van de uitkeringen van de Vlaamse zorgverzekering. De federale hulp aan bejaarden is wel geïndexeerd, maar ook die uitkering volstaat niet langer. Truyers merkt ook op dat bejaarden in verhouding veel basisproducten verbruiken zoals voeding en energie, zodat hun kosten sneller stijgen dan de index.
Dat proces van verarming speelt niet alleen de rusthuisbewoners parten, maar ook senioren die zich thuis laten verzorgen. De Padt besluit: “Er moet dringend werk worden gemaakt van een sociaaleconomisch plan dat een antwoord biedt aan de gestegen levensduurte, waaronder de ligdagprijzen voor bejaarden. Anders heeft deze regering geen reden van bestaan meer.”
Bron: Medinews
