Samenwerking is waardevol, en in vele vacatures is kunnen samenwerken een belangrijke vereiste. Aan de andere kant zijn er ook uitdagingen verbonden aan teamwerk: er is het risico dat niet iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft, en groupthink verhoogt de kans dat niemand het aandurft om plannen te bekritisieren.
Samenwerking is vandaag makkelijker dan ooit, dankzij de communicatietechnologie die voor elke onderneming beschikbaar is. Maar is die technologie een vloek of een zegen? Het is die vraag die gesteld werd door de Amerikaanse academici Ethan Bernstein, Jesse Shore en David Lazer.
Om een antwoord te formuleren, legden ze het klassieke probleem van The Travelling Salesman – stippel voor een verkoper de kortste route uit langsheen verschillende steden – voor aan drie groepen van proefpersonen. In de ene groep werkten de leden ervan onafhankelijk van elkaar, in de tweede was iedereen constant en in real time op de hoogte van de oplossingen die teamgenoten voorstelden, en in de derde kregen ze die informatie maar op geregelde tijdstippen. Welke groep kwam tot de beste oplossing?
Leve de periodieke pauzes
De studie vond dat de leden van de ‘individualistische’ groep vaker tot de optimale oplossing kwamen dan de groep die continu samenwerkte, maar dat de gemiddelde van die groep minder goed was dan de gemiddelde oplossing van de samenwerkers. In de tussenliggende groep vonden meer teamleden de juiste oplossing dan bij de individualisten, en ook de gemiddelde oplossing was beter.
De conclusie van Bernstein, Shore en Lazer? “Periodieke pauzes in de interactie verbeteren de collectieve intelligentie. Blootgesteld worden aan diverse antwoorden betekent een performance-boost, zelfs als de antwoorden die je te zien krijgt slechter zijn dan degene die je zelf vond. Om die boost in performantie in de triades (de groepen uit de studie bestonden uit drie personen, nvdr) te bekomen, is het noodzakelijk om onafhankelijke exploratie (om diversiteit te creëren) en interactie (om sociale beïnvloeding mogelijk te maken) te combineren.”
(Bron: The Economist – Het artikel ‘How intermittent breaks in interaction improve collective intelligence’ van Bernstein, Shore en Lazer leest u hier.)
