Dat blijkt uit de werkbaarheidsprofielen die de Stichting Innovatie & Arbeid uittekende voor de kortgeschoolde arbeiders, geschoolde arbeiders en technici, uitvoerend bedienden, middenkaders en professionals, kader- en directieleden, zorgmedewerkers en onderwijskrachten.

Bij de zorgmedewerkers (61,2%) is de werkbaarheidsgraad het hoogst, gevolgd door middenkaders/professionals (57,3%), kader/directie (56,7%) en geschoolde arbeiders/technici (56,3%). De werkbaarheidsgraad bij uitvoerend bedienden en onderwijskrachten bedraagt 55,8%. Van de kortgeschoolde arbeiders heeft amper iets meer dan een derde (37,6%) een werkbare job. 

De werkbaarheidsgraad geeft aan welk aandeel van de jobs voldoet aan vier voorwaarden:

:: De job biedt voldoende leermogelijkheden.
:: De job is goed te combineren met het privéleven.
:: De job geeft geen aanleiding tot problematische werkstress.
:: De job is motiverend.

Bijna de helft (46,7%) van de kortgeschoolde arbeiders heeft een job die onvoldoende leermogelijkheden biedt. Dat komt omdat zij veel meer dan anderen routinematig werk uitvoeren. Van de kortgeschoolde arbeiders heeft 52,8% een routinematige job. Bij geschoolde arbeiders en technici ligt dat cijfer de helft lager (26%). Het leerkans-deficit en het ruime aandeel (30,6%) demotiverende jobs verklaart waarom de werkbaarheidsgraad bij de kortgeschoolde arbeiders zo laag ligt.

Op het vlak van leermogelijkheden en motivatie zien de jobs van kaderleden, zorgmedewerkers en onderwijskrachten er een heel stuk aantrekkelijker uit. Opvallend bij de laatstgenoemden is de grote groep (36,8%) die met werkstress kampt. Ook bij kader- en directieleden wordt bijna één op de drie (32,5%) met werkstress geconfronteerd en heeft bijna een kwart (23,3%) problemen om werk en privé in balans te houden.

Uit de studie blijkt ook dat 19,7% van de zorgmedewerkers in het afgelopen jaar het slachtoffer was van lichamelijk geweld (versus 4,6% gemiddeld).

Bron: Stichting Innovatie & Arbeid (serv.be/stichting)