Aan de enquête naar de werkgelegenheidsperspectieven tegen eind 2004, georganiseerd door het Vlaams Economisch Verbond en de Vlaamse Kamers van Koophandel (samen VOKA), namen 1500 bedrijfsleiders deel. De meeste respondenten (57%) verwachten dat het aantal banen in hun onderneming ongeveer gelijk zal blijven. Een toename komt er volgens 27%, een daling volgens slechts 16%. Dit is opmerkelijk omdat uit deze gegevens niet onmiddellijk groot pessimisme blijkt. Maar verdere analyse leert toch ook dat optimisme niet aan de orde is: in de industrie en de grote bedrijven verwachten de respondenten wel degelijk meer banenverlies, zodat het batig saldo zeer beperkt zou kunnen zijn.

Op basis van de rondvraag schat VOKA dat het aantal banen in de Vlaamse privé-sector met slechts 20.000 eenheden zal toenemen tegen eind 2004. De toename zou volledig in de dienstensector gerealiseerd worden, de industrie zou globaal status quo blijven.

De ranglijst van de werkgelegenheid vernietigende factoren ziet er als volgt uit:

– te hoge loonkosten (vermeld door 66%)

– zwakke economische conjunctuur (65%)

– gebrek aan geschikte kandidaten (22%)

– de sociale wetgeving (16%)

– de administratieve overlast (13%).

VOKA koppelde aan de enquête een “2 maal 3-plan” voor meer banen. De federale en de Vlaamse overheid krijgen elk drie pistes mee. Voor de federale overheid zijn dit:

– lagere loonlasten (onvoorwaardelijke en snelle verlaging van de werkgeversbijdragen voor 800 miljoen euro; lagere lasten op ploegenpremies; lagere lasten voor topjobs en kennisjobs)
– meer flexibiliteit (inzake overuren en uitzendwerk; mogelijkheid economische werkloosheid voor bedienden)

– minder administratieve last (invoering jobcontactkaart, afschaffing sociale balans en Rosetta-startbanenplan).

Van de Vlaamse overheid wordt verwacht dat ze publieke en privé-organisaties laat samenwerken aan begeleidingstrajecten voor werklozen, dat de niet-loongebonden lasten verlaagd worden en dat creativiteit en innovatie gestimuleerd worden. (zie ook www.vev.be)