Wat is de ‘sociale Maribel’? Voor elke werknemer uit de social profit die minstens een halftijds contract heeft, wordt per trimester een vermindering van de sociale-zekerheidsbijdrage in het fonds van de (sub)sector gestort. Met die middelen kunnen de sociale partners werkgelegenheidsprogramma’s ontwikkelen voor de instellingen van deze sectoren.
In die tijd werd het aantal door dat systeem gecreëerde jobs vertienvoudigd tot 20.000 in totaal. Die werkgelegenheid maakt het mogelijk om de werkdruk te verlagen, maar ook de kwaliteit van de dienst- en hulpverlening te verbeteren.
Mooie resultaten, maar kan het systeem overleven? De financieringswijze werd al vier jaar niet meer bijgestuurd. Zo steeg op één jaar tijd de loonmassa van de sector met 11 procent, terwijl de dotatie slechts met 2,9 procent toenam. Door die stijging van de arbeidskosten staat men voor de keuze: ofwel creëert men minder werkgelegenheid, ofwel worden de bestaande werkgelegenheidskosten steeds minder gedekt. Kan de overheid het zich permitteren om nu een performant jobcreërend middel terug te schroeven?
Naar aanleiding van het jubileumevenement werden alvast de eisen van de sector geformuleerd om de duurzaamheid van het systeem te garanderen. Dit zijn onder meer een verhoging, indexering en vereenvoudiging van de berekening van de dotaties, een versoepeling van de termijn waarbinnen ze gebruikt moeten worden, maar ook een gelijke behandeling van de social profit en de profit in hun bijdragevermindering.
Het besluit van de sociale partners: “We zijn duidelijk aan de grens van het draaglijke gekomen voor de instellingen. Tenzij er een snelle actie komt, met zowel een technische als budgettaire oplossing vóór juni 2009, zullen we niet langer tewerkstelling creëren, maar er verliezen.”