Dit leert een enquête over de trends op de Belgische arbeidsmarkt, die in de zomer van vorig jaar 4000 werknemers, werkzoekenden en schoolverlaters bevroeg. HR-dienstenbedrijf Randstad gaf Icma International de opdracht tot dit onderzoek.
De spontane sollicitaties blijken het in de zoektocht naar een baan te halen van jobadvertenties in kranten (17%) en van de inschrijving in een uitzendkantoor (14%). De online jobsites en de vacatures op de websites van bedrijven volgen daar kort op. Netwerking is vooral voor kaderleden van belang.
Een bevraging bij werkgevers in 2005 leerde Randstad wel dat het voorkeurkanaal voor aanwervingen uitzendarbeid is (25%), gevolgd door krantenadvertenties (17%). In maar 8% van de gevallen werd een kandidaat aangesteld nadat hij spontaan had gesolliciteerd. “De kloof tussen sollicitanten en bedrijven is op dit vlak groot”, becommentarieert Jan Denys. “Voor veel bedrijven zijn spontane sollicitaties moeilijk te verwerken. In het wilde weg solliciteren lijkt dus niet echt aangewezen.” Of dit een juiste conclusie is, lijkt ons maar zeer de vraag. Dat spontane sollicitaties minder vaak tot een aanwerving leiden, is logisch omdat bedrijven wel een vacature uitschrijven als ze dringend een functie willen invullen. Men zou daarentegen kunnen argumenteren dat wie spontaan solliciteert zich juist van die logica niets aantrekt en moedig zijn kans waagt. De blijk van volharding en zelfvertrouwen die uit een spontane sollicitatie spreekt, zien sommige werkgevers mogelijk als een pluspunt. De spontane sollicitatie kan in die zin precies een extra reden zijn om voor iemand te kiezen. Het onderzoek van Randstad geeft hier geen uitsluitsel over.
Randstad en Imca International peilden ook naar de motieven om voor een bepaalde werkgever te kiezen en stelden vast dat de aantrekkelijkheid van een bedrijf, nog sterker dan in vroegere enquêtes, verband houdt met werkzekerheid en met de financiële positie van die onderneming. Het aangeboden loon is voor sollicitanten nog altijd van doorslaggevend belang. Dat geldt overigens ook voor de al aanwezige werknemers. De beloning is met grote voorsprong de belangrijkste reden om bij een bedrijf te blijven werken. Dat geldt in het bijzonder voor arbeiders. Vooral bedienden en kaderleden vinden jobinhoud en werksfeer ook belangrijker. De werknemers als geheel vinden de extralegale voordelen of de kansen op opleiding niet meer of minder belangrijk dan vroeger.
Mobiliteit is blijkbaar geen grote zorg voor de Belgische werknemers. Het dagelijks woonwerkverkeer ervaart 40% van de ondervraagden als een probleem. Dat is minder dan bij de vorige Randstad-enquête, vijf jaar geleden. Volgens Jan Denys speelt “de gewenning aan het fileleed” een rol.
