Tatiana Karabchuk en Natalia Soboleva van de Russische HSE University onderzochten wat de impact is van arbeidswetgeving op het sociaal welzijn van werknemers in Europese landen en Rusland. Hiertoe analyseerden ze data van het Europees Sociaal Onderzoek, een crossnationale enquête die peilt naar attitudes, meningen en gedragspatronen van de bevolking in 30 Europese landen en sinds 2001 om de twee jaar wordt uitgevoerd.
Meer dan zeven op de tien Europeanen met een arbeidscontract van onbepaalde duur beschouwen hun job als stabiel. Slechts 56 procent van de Europeanen met een tijdelijke job en 44 procent van de Europeanen met een informele job zeggen dat ze een stabiele job hebben.
Een stabiele job is niet de enige factor die iemands subjectief welzijn bepaalt. Werknemers met een tijdelijk of zonder contract hebben doorgaans een lager loon en weinig carrièrekansen. Daarenboven hebben ze minder toegang tot gezondheidszorg, ervaren ze meer sociale isolatie en zien ze weinig kansen op sociale mobiliteit. Zij ervaren een lager subjectief welzijn en zijn dus minder gelukkig en minder tevreden met hun leven.
Ligt het gemiddelde subjectieve welzijn van werknemers met een contract van onbepaalde duur tussen 5,67 en 8,06, dan ligt het bij werknemers met een tijdelijk contract 0,186 punten lager en bij werknemers zonder contract 0,096 punten lager.
Hoe meer bescherming, hoe groter de verschillen
De onderzoeksters gingen na in welke mate de striktheid van de arbeidswetgeving een impact heeft op het welzijn. Hun hypothese luidt dat hoe strikter een arbeidsmarkt gereguleerd is, hoe groter het verschil in subjectief welzijn tussen vaste en tijdelijke werknemers.
Om de striktheid van de arbeidswetgeving te bepalen, keken ze naar twee factoren: hoe moeilijk of gemakkelijk is het om een werknemer met een vast contract te ontslaan en hoe strikt is tijdelijk werk, bijvoorbeeld uitzendwerk, wettelijk geregeld.
In landen met een strikt gereguleerde arbeidsmarkt en met een hoge bescherming van werknemers, zien de onderzoeksters een stijging van het aantal tijdelijke en informele werknemers. Werkgevers geven immers de voorkeur aan deze categorie omdat het aanwerven van vaste medewerkers duur is en het bovendien moeilijk en duur is om hen te ontslaan. Het resultaat: werkzoekenden en schoolverlaters vinden moeilijk een job en blijven dus lang in de werkloosheid hangen. Het aandeel van werknemers met tijdelijke contracten is groot en creëert instabiliteit op de arbeidsmarkt.
De onderzoeksters vonden dat in deze landen het geluk en de levenstevredenheid van werknemers met een tijdelijk contract of zonder contract respectievelijk 0,295 en 0,385 punten lager ligt.
In meer liberale arbeidsmarkten daalt de behoefte om tijdelijke werknemers in te zetten en is het voor ontslagen werknemers gemakkelijker een nieuwe job te vinden. “Het verschil tussen vast en tijdelijk werk verkleint aangezien iedereen ontslagen kan worden”, merken de onderzoeksters op. Ze vonden in deze landen dan ook geen significante verschillen in geluk en levenstevredenheid tussen werknemers met een vast contract, dan wel met een tijdelijk of zonder contract.
Bron: phys.org/ https://iq.hse.ru/en/news/307400276.html
