In 2006 had amper 0,59 procent van de werknemers een arbeidshandicap. Eind december 2008 was dat 0,9 procent. Toegegeven, een toename, maar de Vlaamse overheid staat nog nergens in vergelijking met het streefcijfer van 4,5 procent tegen 2010.
De toename van het aantal allochtonen gaat al even traag: van 1,21 procent in 2006 naar 1,8 procent eind 2008. Ook daar is het streefcijfer 4,5 procent. Deadline: 2015.
Goede en slechte voorbeelden
Enkele entiteiten bij de overheid bewijzen dat leidinggevenden die echt willen, er wel in slagen om heel wat mensen uit kansengroepen aan te werven, zo schrijft De Standaard. De entiteit Wegen en Verkeer had in 2006 vier mensen met een handicap in dienst, twee jaar later zijn ze met 28. Het UZ Gent heeft er nog altijd maar twee, op… 5424 werknemers.
De VDAB heeft dan weer 242 allochtonen in dienst. Kind en Gezin heeft er 69. Het Agentschap Binnenlands Bestuur blijft echter steken op nul allochtonen, net als de Vlaamse Belastingdienst.
Leidinggevenden responsabiliseren
“Leidinggevenden moeten veel meer afgerekend worden op de inspanningen die ze doen om kansengroepen aan te werven”, zegt emancipatieambtenaar Ingrid Pelssers. “Formeel is dat nu al zo, maar in de praktijk speelt het te weinig mee. Waarom geen financieel beloningssysteem uitwerken voor wie goede resultaten kan voorleggen? Hogere budgetten voor hun entiteit, bijvoorbeeld. Er moeten ook meer gerichte wervingskanalen worden opgericht. En een aantal barrières moet worden weggewerkt: diplomavereisten en nationaliteitsvoorwaarden, bijvoorbeeld.”
Masterplan gelijke kansen
De emancipatieambtenaar beseft dat de tijd van de evidente maatregelen om meer kansengroepen aan te trekken, voorbij is. Voor de volgende regering is er volgens Pelssers een sterke coördinerende Vlaamse minister voor Gelijke Kansen en Diversiteit nodig, die een soort masterplan maakt.
Bron: De Standaard
