Telewerkers en niet-telewerkers hebben dezelfde promotiekansen leert recent onderzoek van Timothy D. Golden, Professor of Enterprise Management & Organization van de Lally School of Management, Rensselaer Polytechnic Institute, Pittsburgh. Toch zijn er enkele randvoorwaarden, zo blijkt uit de studie die recent gepubliceerd is in het Journal of Vocational Behavior. Een belangrijke is de mate waarin telewerk voorkomt in de organisatie. Als thuiswerken er breed aanvaard is, hebben thuiswerkers evenveel promotiekansen als kantoorwerkers. Maar in organisaties waar slechts weinig werknemers thuiswerken, hebben telewerkers minder promotiekansen.
Hoewel de promotiekansen van telewerkers grosso modo dezelfde zijn als van kantoormedewerkers, vertaalt zich dat niet altijd in eenzelfde bijhorende loonsstijging voor de telewerkers. Als telewerkers zich echter tonen als toegewijde medewerkers, bijvoorbeeld door geregeld extra uren te werken buiten de normale werkuren, dan zijn dezelfde promotiekansen met bijhorende loonsverhoging gewoon.

Ook hoe vaak een medewerker per week thuiswerkt, bepaalt zijn promotiekansen en salaris. Hier geldt hoe minder thuiswerk, hoe meer promotiekansen. Face-to-face contact is belangrijk. Als de medewerker verscheidene dagen thuiswerkt, maar geregeld persoonlijk contact onderhoudt met zijn leidinggevende, heeft dit weinig impact op zijn promotiekansen en mogelijke loonsverhoging.

Professor Golden baseerde zich op objectieve salarisgegevens van 400 werknemers.

Bron: Rensselaer Polytechnic Institute/Phys.org