We kennen en kunnen zelf niets van schaken, maar mogen er ons iets bij voorstellen. Steffen Künn, Christian Seel (allebei Maastricht) en Dainis Zegners (Rotterdam) vergeleken de cognitieve prestaties van professionele schakers op online en offline tornooien. De spelers leverden dezelfde puur cognitieve prestaties herhaaldelijk volgens dezelfde regels. Zij hadden een hoge incentive door de zeer aantrekkelijke prijzenpotten. De onderzoekers konden gebruik maken van een objectieve maat voor het meten van de individuele prestaties. Door deze factoren konden zij het effect van online/offline goed identificeren.
Künn, Seel en Dainis vergeleken de kwaliteit van de prestaties online en offline van dezelfde speler. Zij vonden geen significante verschillen voor fouten, maar stelden wel vast dat de omvang van een fout online toenam met 16,8 procent. Dat kan tellen.
Voor een verklaring van de onderliggende mechanismen was de dataset te beperkt.
“Onze resultaten suggereren dat het volledig online brengen van taken negatieve gevolgen heeft voor werknemersprestaties bij cognitieve opdrachten. Blijft nog te onderzoeken of de negatieve effecten tijdelijk of permanent zijn. Het zou kunnen dat mensen zich na verloop van tijd aanpassen aan online taken”, besluiten de onderzoekers.
Bron: Steffen Künn, Christian Seel, Dainis Zegners: Coginitive Performance in the Home Office – Evidence from Professional Chess. IZA Institute of Labor Economics Discussion Paper 13491.
