De top drie van de best betaalde managers van de Belgische beursgenoteerde bedrijven in 2006 bestaat uit Albert Frère (Groep Brussel Lambert), Jean-Paul Votron (Fortis) en Carlos Brito (InBev). Frère ontving vorig jaar als topmanager van de Groep Brussel Lambert (GBL) 5,54 miljoen euro. In vergelijking met 2005 verdiende Frère vorig jaar 171% meer. Vooral de bonus van 3 miljoen euro katapulteert de rijkste Belg naar de koppositie. Frère kreeg de bonus voor de miljarden die GBL opstreek bij de verkoop van zijn aandelen in Bertelsmann. Fortis boekte een recordwinst van 4,4 miljard euro. Die prestatie leidde tot een verhoging met bijna 25% van Votrons vergoeding, exclusief aandelen en opties. Hij kreeg een loonpakket ter waarde van 4,47 miljoen euro toegeschoven. InBev gaf dit jaar voor het eerst informatie over de betaling van zijn topmanager. De Braziliaan Brito ontving een pakket ter waarde van 3,94 miljoen euro. Zijn bonus van 3,2 miljoen euro ligt zelfs hoger dan die van Frère. Zowel GBL, Fortis als InBev zegt dat de vergoedingen voor hun ceo ‘conform de markt’ zijn. Maar die uitleg stuit op kritiek. De Morgen verzamelde enkele reacties. “Deze lonen staan buiten alle proporties. De samenleving zal dit niet langer aanvaarden”, zegt Luc Cortebeeck, voorzitter van de christelijke vakbond ACV. “Het kost ons grote inspanningen om de minimumlonen met een paar centen te verhogen en uitkeringen welvaartsvast te maken. Werknemers moeten zich houden aan de loonnorm zodat onze concurrentiekracht niet verloren gaat. Tal van mensen moeten verschillende jobs doen om op het einde van de maand de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. De lonen van de topmanagers staan daar haaks op.” Ook economieprofessor Paul De Grauwe (KU Leuven), die in het verleden herhaaldelijk pleitte voor meer openheid, vindt de huidige toplonen fors overdreven: “De managers krijgen hogere vergoedingen omdat de economie goed draait en de beurzen stijgen, terwijl dat hun verdienste niet is. Deze manier van verlonen is onverantwoord.” Senator Patrik Vankrunkelsven (Open VLD), auteur van de zogeheten Picanolwet (die bedrijven wettelijk wou verplichten toplonen openbaar te maken, maar nooit goedgekeurd werd), pleit ervoor de verschillen tussen de lonen van de topmanagers en die van gewone werknemers niet al te ver te laten oplopen. Vankrunkelsven: “De goede prestaties van een bedrijf zijn niet alleen de verdienste van de topmanagers. De beloning van die inspanningen moet beter verdeeld worden onder alle personeelsleden van het bedrijf.”