Dit geldt niet alleen voor schadeclaims van derden, maar ook voor schadeclaims van de werkgever. Dit betekent dus dat een werkgever in principe geen schadevergoeding zal kunnen eisen van een werknemer die (onopzettelijk) bedrijfsmateriaal heeft vernield. Geldt dit ook voor uitzendkrachten?
Artikel 18 van de arbeidsovereenkomstenwet stelt dat een werknemer slechts burgerlijk aansprakelijk kan worden gesteld (door de werkgever of door een derde) voor fouten tijdens de uitvoering van de arbeidsovereenkomst, wanneer het gaat om (a) een zware fout, (b) bedrog of (c) een gebruikelijke lichte fout.
Deze aansprakelijkheidsbeperking geldt in principe ook voor uitzendkrachten. In dit kader moet evenwel worden opgemerkt dat de werkgever van de uitzendkracht het uitzendkantoor is en niet de onderneming waar de uitzendkracht is tewerkgesteld (dit is de gebruiker). Betekent dit dat de onderneming-gebruiker een uitzendkracht burgerlijk aansprakelijk kan stellen wanneer hij bedrijfsgoederen beschadigt?
De rechtbank van eerste aanleg in Brugge oordeelde van wel. In deze zaak moest de rechtbank zich uitspreken over een eis tot schadevergoeding, gericht tegen een uitzendkracht. De schadeclaim werd ingesteld door een onderneming-gebruiker die het niet pikte dat de uitzendkracht zijn bedrijfswagen in de prak had gereden.
De uitzendkracht had bij de aanvang van zijn tewerkstelling een firmawagen ter beschikking gekregen en ondertekende een document waarin stond dat hij de firmawagen niet zou gebruiken voor privé-doeleinden zonder de toestemming van de onderneming-gebruiker. In dit document werd ook uitdrukkelijk vermeld dat de uitzendkracht de firmawagen in geen geval mocht besturen onder invloed van alcohol.
Amper enkele dagen later geraakte de uitzendkracht met zijn firmawagen betrokken bij een verkeersongeval. De onderneming-gebruiker kon aantonen dat de uitzendkracht reed zonder haar toestemming en dat de uitzendkracht alcohol had gedronken. Deze feiten waren voor de rechtbank voldoende om de uitzendkracht te veroordelen tot betaling van een fikse schadevergoeding (conform artikel 1382 BW) aan de onderneming-gebruiker.
Volledigheidshalve moet worden opgemerkt dat een uitzendkracht zich in de meeste gevallen wel op de aansprakelijkheidsbeperking als werknemer zal kunnen beroepen. Een uitzendkracht is weliswaar geen werknemer van de onderneming-gebruiker, maar dit neemt niet weg dat de aansprakelijkheidsbeperking van artikel 18 ook geldt voor eventuele schadeclaims van ‘derden’ (in dit geval van de onderneming-gebruiker). In bovenvermelde zaak was de fout van de uitzendkracht echter dermate ernstig dat hij, ondanks de beperkingen van artikel 18 van de Arbeidsovereenkomstenwet, toch persoonlijk aansprakelijk kon worden gesteld aangezien er onmiskenbaar sprake was van een ‘zware fout’.
