Het Vlaamse Gewest kent een premie toe aan al wie zijn loopbaan onderbreekt of minder arbeidsuren presteert om een ziek familielid te verzorgen of om een opleiding te volgen, en aan personen die minder uren kunnen werken omdat een onderneming in financiële moeilijkheden verkeert. In de social-profitsector is het systeem uitgebreider. Daar kan men van een vergoeding genieten als men op het einde van de loopbaan in een zogenaamde ‘landingsbaan’ terecht komt. De aanmoedigingspremie staat los van de federale onderbrekingsvergoeding.
Het tijdskredietstelsel staat opgetekend in het Werkgelegenheidsakkoord 2003-2004. Voor 2004 was een budget vrijgehouden van 12 miljoen euro, maar dat werd door het grote succes van het stelsel met 6 miljoen euro overschreden. In het nieuwe Werkgelegenheidsakkoord 2005-2006 steunden de werkgevers de regeringsplannen om op het systeem te besparen. De vakbonden wilden er niet op inbinden. De onderhandelingen raakten daardoor helemaal in het slop en de sociale partners besloten het dossier apart te behandelen. Dat leidde niet tot toenadering of verzachting van de standpunten. “De regering stelt een budget van 12 miljoen euro voor, terwijl de vakbonden rekenen dat er minstens 18 miljoen euro nodig is. De overheid wil de hoogte van de premies verlagen en de ‘zorgpremie’ enkel toekennen voor de verzorging van kinderen tot 7 jaar. Dat kunnen wij niet aanvaarden”, zo zeggen ACV, ABVV en ACLVB. De vakbonden noemen de stellingname van de regering in strijd met de ondertekening van het Pact van Vilvoorde, waarin staat dat de werkbaarheidsgraad omhoog moet. Besparingen in het tijdskredietstelsel leidt er volgens de bonden toe dat een aantal werknemers ertoe gedwongen wordt zijn baan op te geven voor de verzorging van een familielid. Het hele dossier en de petitie gooien bij de stakers uit de witte sector allicht nog olie op het vuur.
