Het voornaamste punt van kritiek is dat er van de werknemers veel meer inspanningen worden gevraagd dan van de grote bedrijven. Daar waar de maatregelen voor de werknemers, de slachtoffers van de crisis, heel duidelijk zijn, is dit veel minder het geval voor de echte verantwoordelijken van de crisis, waaronder een aantal werkgevers, aldus de vakbonden.

ACV, ABVV en ACLVB zien wel interessante pistes zoals de strijd tegen belastingontduiking, meer gerichte en voorwaardelijke loonsubsidies of de minimumbelasting voor vennootschappen. Maar het gebrek aan bedragen of duidelijke preciseringen is verbijsterend. Zij kunnen het gebruik van twee maten en twee gewichten niet verhelen.

De bonden nemen het Di Rupo kwalijk dat hij de spreekbuis wordt van individualisme en het terugplooien op zichzelf, wat de onderlinge solidariteit op de helling zet. Zonder onze Belgische sociale zekerheid zou de werkwereld minder goed weerstaan hebben aan de crisis en zouden de werklozen het nog veel harder te verduren gekregen hebben.

Het beperken van het brugpensioen wijzen de bonden ook resoluut af. Er zijn namelijk onvoldoende banen om werk te geven aan de 600.000 werkzoekenden, klinkt het. Dat wijten ze aan de chronische onderinvestering van de bedrijven, zowel op het vlak van innovatie, onderzoek en ontwikkeling en de opleiding van werknemers.

De vakbonden aarzelen dan ook niet om actie te ondernemen als het nodig zou blijken.

Bron: ABVV/ACV/ACLVB