De zaak ging om een aantal koeriers van een Spaanse onderneming die reeds jaren ijverden om hun sociale-zekerheidsbescherming te laten erkennen. Daartoe hadden zij zich verenigd in een vakorganisatie en meerdere rechtszaken tegen de onderneming ingeleid. Naar aanleiding van een rechtszaak, waarin twee zelfstandige koeriers van de onderneming getuigd hadden in het voordeel van de onderneming, publiceerde de vakorganisatie in haar bulletin (dat verdeeld en aangeplakt werd in de onderneming) een seksueel getinte cartoon van de twee getuigen en de HR-manager van de onderneming. In de artikels die in hetzelfde bulletin verschenen werd bovendien scherpe kritiek geuit op de gedragingen van de getuigen in zeer denigrerende bewoordingen.
De werkgever vond dat dit absoluut niet door de beugel kon en ontsloeg daarop de werknemersvertegenwoordigers die het bulletin hadden verspreid wegens dringende reden.
De werknemersvertegenwoordigers hebben dit ontslag uiteraard aangevochten. Zij oordeelden dat ze onterecht ontslagen werden, omdat ze lid waren van een syndicale organisatie, en dat het ontslag een inbreuk was op hun vrijheid van vereniging en hun principieel recht op vrij meningsuiting.
Het Hof stelde in zijn arrest dat er inderdaad een vrijheid van meningsuiting is en dat er een onderscheid gemaakt dient te worden tussen kritiek uiten en beledigen. Volgens het Hof had de nationale (Spaanse) rechter afdoende vastgesteld dat de concrete uitingen beledigend waren. Met betrekking tot de vraag of het ontslag niet buiten proportie is ten opzichte van de gemaakte inbreuk stelt het Europees Hof dat, in een professionele omgeving, bepaalde gedragingen, in het bijzonder aantasting van de eerbaarheid van personen, een dermate zware invloed kunnen hebben, dat zware sancties verantwoord zijn. Het Hof oordeelde dus dat in deze er geen onevenwicht was tussen de inbreuk (de beledigende cartoon en denigrerende kritiek) en het ontslag om dringende reden.
E.H.R.M., 12 september 2011, nr. 28955/06, 28957/06, 28959/06 en 28964/06
