De staking die daarop volgde, werd georganiseerd door de ACLVB. Het ACV en het ABVV verleenden “passieve steun”, in de zin dat ze hun leden opriepen de stakingsposten niet te doorbreken en terug te keren naar huis. Een ruime meerderheid van de meer dan 4000 werknemers ging niet aan het werk, al dan niet uit eigen beweging.
Nochtans leek de staking naderhand meer een symbolische en principiële actie te zijn dan dat ze wees op effectieve of grootschalige steun aan de geviseerde afgevaardigde. Ook uit vakbondskringen kreeg de man immers kritiek. Zijn eigen vakbond stemde in met het verzoeningsvoorstel van de sociaal bemiddelaar. Het ontslag wordt gehandhaafd, Van Hool betaalt de verbrekingsvergoeding en verbindt zich ertoe samen met de bonden de sociale relaties te evalueren en daarover te rapporteren aan de sociaal bemiddelaar tegen 30 september.