< Terug naar overzicht

Talent behouden in tijden van hybride werken

Tijdens een van de voorbije Vitra Sessions – een reeks korte, digitale evenementen die onderzoeken hoe kantoren, huizen en openbare ruimten evolueren – vertelde Gianpiero Petriglieri, hoofddocent Organisatiegedrag aan INSEAD, over nomadische professionals en hoe organisaties hen aan boord kunnen houden dankzij een belofte op leren.

De ervaring met het verplichte thuiswerk gaf ons nieuwe inzichten over werk en werkplek. Eerst was er de angst dat de productiviteit zou instorten, gevolgd door de verrassing en opluchting dat dat niet zo was. En toen, langzaam, het besef dat werken op afstand voordelen biedt, maar ook een bron van stress kan zijn. We ervaren een diepe relatie met het werk zelf, maar tegelijk een erg losse band met de organisatie.

Dat is ‘het nieuwe normaal’, zegt men dan. Alleen is het voor velen niet zo nieuw, met name voor degenen die door bedrijven als ‘talent’ worden bestempeld, al heb ik het liever over ‘nomadische professionals’. ‘Talent’ gaat immers vaak gepaard met mobiliteit: ‘getalenteerde’ werknemers zijn degene die de ambitie, het vermogen en de flexibiliteit hebben om te bewegen, niet alleen verticaal, maar ook vrijelijk binnen en buiten de organisatie.

Gianpiero Petriglieri (INSEAD)
“Goede leiders begrijpen zetten in op een cultuur die een combinatie is van autonomie en gemeenschap. Dat uit zich dan weer in de inrichting van kantoren en het streven naar een evenwicht tussen socialiteit en eenzaamheid.” © GF

Belofte op leren

Dé vraag dan is hoe je dergelijke talenten behoudt. Het antwoord kreeg ik ooit van een managing director van een grote investeringsbank. Zij vertelde haar mensen dat als ze nog één dag blijven, ze meer zullen leren dan wat ze elders zouden leren. Zij had ontdekt wat talent ertoe brengt zich bij sommige organisaties aan te sluiten en er langer te blijven: de belofte op leren.

Wat die belofte inhoudt? Ten eerste, dat je de mogelijkheid biedt om goed werk te doen, werk dat betekenisvol is voor degene die het doet en waardevol voor anderen. Ten tweede, dat je meer biedt dan de middelen om productief te zijn. Je moet ook ruimte bieden om te blijven leren terwijl je dat werk doet. Het gaat om formele opleidingen, maar vaker nog kansen om ander talent te ontmoeten en van hen informeel en ongepland te leren.

Goede leiders begrijpen dat en zetten in op een cultuur die een combinatie is van autonomie en gemeenschap. Dat uit zich dan weer in de inrichting van kantoren en het streven naar een evenwicht tussen socialiteit en eenzaamheid, met ruimtes om productief te zijn zonder al te veel afleiding, en ruimtes om samen te zijn zonder al te veel beperkingen. In zekere zin zijn de beste kantoren als gastvrije huizen: een gezellig toevluchtsoord van waaruit we ook weer kunnen vertrekken.

Thuiswerk, met zijn positieve impact op autonomie, maar negatieve op verbondenheid, heeft geen impact op onze productiviteit, wél op het leren, met name op leren uit informele en toevallige ontmoetingen. Daarom vermoed ik, samen met vele anderen, dat zelfs degenen die de flexibiliteit van thuiswerk appreciëren, ook het kantoor zullen blijven waarderen als werkplek. Tenminste: zolang het nog meer een ruimte wordt voor sociaal leren. Daarvoor hebben we niet alleen goede digitale hulpmiddelen nodig, maar zeker ook elkaar.

In dit tijdperk van professionele nomaden is de belofte op leren – en die ook nakomen – de doeltreffendste manier om talent aan te trekken en te behouden. Talenten zijn mobieler dan ooit, maar zullen zich vestigen op die plaatsen waar ze zich kunnen verbinden met zinvol werk en interessante mensen.

Dit is een ingekorte versie van de volledige tekst die te lezen is in het e-paper van Vitra. Download hem via vitra.com/sessions. Voor bijkomende informatie over een gezonde werkomgeving op maat, kunt u terecht bij Bart Roels van VITRA: bart.roels@vitra.com

Lees meer over


< Terug naar overzicht

U zoekt, u vindt !

HR Square | Magazine, E-zine, Netwerk, Website, Seminaries, ...

Word nu lid !
Geniet van de voordelen