Minder dan een vierde (21 procent) van de organisaties geeft aan dat hun onderneming geen toegang heeft tot goede gegevens over de mate, de oorzaken en de kosten van verzuim.
Zeven dagen verzuim
Voor Mercers Pan-European Health & Benefits Report zijn bijna 800 ondernemingen afkomstig uit 24 Europese landen ondervraagd. Uit de gegevens blijkt dat Europese werknemers gemiddeld 7,4 dagen per jaar verzuimen.
58 procent van de ondervraagden geeft aan dat werknemers per jaar gemiddeld vijf dagen of minder afwezig zijn. 15 procent rapporteert echter een gemiddelde van 10 dagen per jaar of meer, een stijging van 12 procent ten opzichte van 2006.
Verzuimpercentages
De hoogste verzuimpercentages zijn te vinden in Bulgarije, Portugal, Noorwegen en Tsjechië; de laagste in Turkije (4,6 dagen). Ook het Verenigd Koninkrijk en Spanje rapporteren lage gemiddelden (respectievelijk 5,5 en 5,7 dagen).
In een vergelijkbaar onderzoek van Mercer in de VS werd een gemiddelde van 5,1 procent geconstateerd.
Kort frequent verzuim
Ongeveer driekwart (73 procent) van de totale verloren werktijd is terug te voeren is op kort, frequent verzuim (meestal minder dan acht dagen) en ongeveer één kwart (27 procent) op langdurige arbeidsongeschiktheid.
In het algemeen rapporteren de echt grote organisaties een hogere mate van verloren tijd als gevolg van langdurige arbeidsongeschiktheid dan de wat kleinere organisaties, die juist vaker te lijden hebben van korte, frequente afwezigheid.
Stijgende afwezigheid
Over het algemeen gelooft 19 procent van de ondervraagden dat het gemiddelde aantal dagen verzuim per werknemer sinds 2005 is toegenomen. 12 procent zegt dat dit cijfer is afgenomen en 68 procent dat het min of meer gelijk is gebleven.
Per land verschillen deze cijfers echter aanzienlijk. In Roemenië (40 procent), Polen (33 procent), Spanje en Frankrijk (31 procent) rapporteren veel ondernemingen stijgende afwezigheidspercentages. Dit cijfer ligt in Rusland aanzienlijk lager, namelijk op 5 procent.
In de VS meldde 14 procent van de ondervraagden een stijging van de verzuimcijfers tussen 2005 en 2007, en slechts een klein deel (5 procent) een afname.
Oorzaken van verzuim
Door 78 procent van de ondervraagden worden klachten aan het bewegingsapparaat als voornaamste oorzaak van de langdurig verzuim genoemd. 31 procent noemt daarbij specifiek pijn in de onderrug. Ook stress en geestelijke gezondheidsklachten (52 procent) en kanker (20 procent) worden veel genoemd als oorzaken voor langdurige afwezigheid.
Arbeidsongeschiktheid als gevolg van stress en geestelijke gezondheidsklachten komen het meest voor in Nederland, het Verenigd Koninkrijk en de Scandinavische landen – in elk van deze landen noemt meer dan 70 procent dit als een belangrijke oorzaak.
Privacywetgeving als obstakel
In sommige landen wordt de privacywetgeving genoemd als een belemmering voor werkgevers om toegang te krijgen tot verzuimgegevens. Andere landen hebben dit obstakel met succes overwonnen door de informatievoorziening door werknemers tot een vrijwillig proces te maken.
Verzuimmanagement
Bij de bedrijven die beschikken over een specifiek verzuimprogramma, zijn formele beleidsmaatregelen en procedures inzake verzuimbeheer het meest gangbaar (56 procent), gevolgd door uitkeringsregelingen bij ziekte (38 procent), programma’s voor praktijkbeheer en beroepsgezondheid (37 procent) en gesprekken over terugkeer naar het werk (36 procent).
Bij ongeveer een kwart van de ondervraagden maken de verzuimcijfers van werknemers deel uit van de prestatiebeoordelingen, al maakt slechts 17 procent gebruik van financiële prikkels om de aanwezigheid te vergroten.
Sommige werkgevers bieden revalidatiediensten (25 procent) en toegang tot behandeling op kosten van de werkgever (20 procent) als middel om een snellere terugkeer van de werknemer naar het werk en dus de productiviteit te bevorderen. Sommige van deze verschillen zijn terug te voeren op plaatselijke, culturele en wetgevingsfactoren.
Bron: Mercer
