Vandaag begint in de VS de ‘March Madness’, de koosnaam voor het jaarlijkse NCAA-basketbaltornooi, dat op zijn minst zowat 60 miljoen Amerikaanse fans een paar weken in de ban houdt. Het gekste is misschien nog wel dat het niet eens om de bekende NBA-ploegen gaat, maar om een tornooi tussen 68 studententeams. Wie echt van basketbal houdt, volgt dit tornooi. Kenners weten waarom. Hier worden de toekomstige NBA-sterren ontdekt en staat spektakel voorop. Uiteraard is ook president Barack Obama een fan.
Met die gekte is ook een economisch spektakel verbonden. Er worden weddenschappen afgesloten in alle mogelijke vormen en bedragen, er zijn tv-rechten en dure commercials. Maar daar hoort ook een andere kant van de medaille bij: veel werkverzuim. Sommige werknemers blijven gewoon thuis, andere kijken stiekem op het werk via de livestream en dan wordt er nog eens uitgebreid gediscussieerd over de teams en de finalekansen. Volgens de jongste studies kost de ‘March Madness’ het Amerikaanse bedrijfsleven ongeveer 1,5 miljard euro aan werkverzuim. Er is zelfs meer absenteïsme tijdens populaire sportevenementen dan tijdens een griepepidemie – en daar is dan het ‘verzuim’ van de aanwezigen niet eens bij gerekend.
Buig het ‘verlies’ om in ‘winst’
Dit probleem kennen we, gelukkig op een bescheidener schaal, ook in België. Denk maar aan een voetbaltornooi als het EK of het WK, zeker als de Rode Duivels in vorm zijn. Deze maand hebben we ook onze eigen ‘March Madness’ met die andere populaire sport in onze contreien: wielrennen. Gelukkig worden de bekendste ‘koersen’ tijdens weekends verreden, maar er komen ook wel enkele wedstrijden tijdens de week. Daarnaast worden ook etappewedstrijden uitgezonden. Hoeveel economische ‘schade’ moeten werkgevers hiervoor vrezen?
Het Amerikaanse businessblad Fortune stelt die vraag naar aanleiding van de ‘March Madness’, maar maakt ze veel interessanter: als heel wat medewerkers dan toch stiekem kijken naar én discussiëren over die sportwedstrijden, draai dat ‘verlies’ dan om naar een moment dat ‘winst’ oplevert. Het verbieden van kijken haalt toch niets uit.
Hoe halen ruimdenkende werkgevers er dan hun voordeel uit? Fortune beantwoordt die vraag met enkele voorbeelden.
Tevreden medewerkers zijn productiever
Zakenbank Headwaters MB in Denver gebruikt het evenement om een bedrijfsfeest te organiseren, waarbij ook buitenstaanders uit het lokale bedrijfsleven uitgenodigd worden. Zo worden twee vliegen in één klap gevangen: er is teambuilding tussen de eigen medewerkers en er ontstaan goede banden met de lokale bedrijven – niet onbelangrijk voor een zakenbank. “Zo doen we eigenlijk iets nuttigs en hoeven we niet te doen alsof we werken tijdens de topdag van het tornooi”, aldus de algemeen directeur.
Mooi als je je dat als bedrijf kunt veroorloven, maar wat met ondernemingen die echt moeten knokken? Bij de start-up JustWorks in New York krijgen de werknemers alvast evengoed alle vrijheid om de wedstrijden te volgen. “Het kan me niet schelen wat ze doen, zolang ze maar de prestaties leveren die we van hen verwachten”, commentarieert de CEO.
Een pr-agent merkt op dat je er vooral moet op letten om tevreden, zelfs gelukkige medewerkers te krijgen, hebben en houden. Uiteindelijk komt dat de productiviteit echt ten goede. Al geeft hij ook mee dat er wel degelijk een grens bestaat die werkgevers en HR toch wel moeten trekken.
Bron: Fortune (fortune.com), Sport & Strategie (sportenstrategie.nl)
