Vlamingen zijn voorzichtig positief over de tewerkstelling van personen met een arbeidshandicap. Ruim zes op tien geloven in de slaagkans ervan. Een kwart staat er kritischer tegenover. Dat blijkt uit een enquête bij zowat 1000 Vlamingen door de dienst Gespecialiseerd Team Bemiddeling (GTB), die mensen met een extra ondersteuningsnood aan werk of een andere zinvolle tijdsbesteding probeert te helpen. Het gaat zowel over personen met een aangeboren beperking als over werkzoekenden met een arbeidshandicap door langdurige ziekte, thuisloosheid of een ongeval.
De ondervraagden staan grotendeels positief tegenover de kwestie, zolang die niet te dichtbij komt. Zo hebben acht op tien waardering en respect voor bedrijven die rekening houden met deze doelgroep. Voor driekwart van de respondenten is het zelfs een must: het behoort tot de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven om voorbij de arbeidsbeperking te kijken.
Drie op vier Vlamingen scharen zich achter positieve discriminatiemaatregelen voor mensen met een arbeidsbeperking. Maar quota worden slechts door 44 procent ondersteund. De overgrote meerderheid wil gerust samenwerken met een collega met een arbeidsbeperking, maar voor vier op tien mag dat niet te veel moeite kosten.

Re-integratie

Zes op tien Vlamingen begrijpen dat een werkgever een persoon zonder beperking voorrang geeft, zelfs als de kandidaat met een arbeidsbeperking dezelfde capaciteiten heeft en zijn beperking het werk niet in de weg staat. Personeelsverantwoordelijken en werkgevers staan net iets positiever tegenover de tewerkstelling van personen met een arbeidshandicap, al geven velen toe dat hun bedrijf meer zou kunnen doen op dit vlak.

Wat moet er gebeuren om de tewerkstelling van deze doelgroep te bevorderen? Een verplicht re-integratieplan voor werknemers die langdurig ziek worden of een werkongeval meemaken, kan op het meeste animo rekenen. Iemand kennen die zo’n beperking heeft, zou hun houding ook positief bijsturen, zeggen velen.

Er wordt voorts gepleit voor administratieve vereenvoudiging bij de aanwerving en velen vinden ook dat iemand die aan het werk gaat, financieel beloond moet worden. Tegelijk zou men niet ‘gestraft’ mogen worden als het toch niet lukt: er moet een soort ‘terugvalgarantie’ zijn. Werkgevers zijn vragende partij voor ondersteuning op de werkvloer, ze geloven hierin meer dan in intensieve begeleidingstrajecten buiten de werkvloer.

Bron: De Standaard