Op het Voka congres, dat dit jaar opnieuw doorging in het ICC te Gent op 5 oktober, trok de voorzitter Ludo Verhoeven sterk van leer tegen de regering. “Binnen 25 jaar staan we voor het onomkeerbare feit dat we per jaar 25 miljard euro extra zullen moeten verdienen, enkel om de vergrijzing te kunnen betalen. Maar we zullen ook moeten zorgen voor 290.000 nieuwe jobs in Vlaanderen. Iedereen is zich bewust van deze realiteit. Het is dus een kwestie van gebrek aan moed en verantwoordelijkheidszin dat er niet tot handelen wordt overgegaan”, aldus Verhoeven. Vervolgens pleit Verhoeven voor een dubbele mentaliteitsverandering opdat nieuwe jobs kunnen gecreëerd worden. Enerzijds moet het verwachtingspatroon van een altijd stijgende welvaart bijgesteld worden, anderzijds moet een statische samenleving evolueren naar een dynamische samenleving, waar plaats is voor durf en initiatief.
De voorzitter stelt een aantal noodzakelijke maatregelen voor:
Oplossen van de loonhandicap. Indien er meer jobs moeten komen, kan dit enkel gerealiseerd worden als ons land concurrentieel is. Concreet stelt Verhoeven dat de loonkosten binnen de drie jaar competitief moeten zijn met de ons omringende landen. Aangezien onze huidige loonhandicap nog dreigt toe te nemen, is de enige oplossing het verlagen van de loonkosten.Verhoeven benadrukt evenwel dat hiermee de nettolonen niet hoeven te dalen.
Meer regionaliseren. Naast het herbekijken van de samenstelling van de loonkosten dient volgens Verhoeven de kritische vraag gesteld te worden of de loonkosten nog op het federale niveau kunnen overlegd worden. Indien we ons deze vraag niet stellen gaan we immers uit van een eenheidsworst, waarin alle bedrijven en alle medewerkers dezelfde behoeften zouden hebben.
Afbouw brugpensioen. Een Belg is 24% van zijn leven op rust; het Oeso-gemiddelde bedraagt amper 17%. Verhoeven pleit dan ook voor een geleidelijke afbouw van het brugpensioen, en dit concreet over een periode van 3 à 4 jaar. Op termijn zou het brugpensioen dienen vervangen te worden door een ander systeem dat kan aansluiten bij het voorstel van de Vlaamse regering over de Vlaamse mobiliteitspools. Uit die pools kunnen medewerkers die uit de boot vallen, opgevist worden en kunnen ze door andere werkgevers al dan niet tijdelijk uit zo’n pool gehaald worden.
Tijdskrediet niet langer subsidiëren. Volgens de voorzitter kan tijdskrediet enkel nog gebruikt worden op ondernemingsniveau, als instrument van flexibilisering van de arbeidsduur en op eigen financiële verantwoordelijkheid, zonder premies van de overheid.
